Mentionsy

Właśnie po dobrym meczu Joel Embida, a nie po puste kalorie meczu Joel Embida.

Philadelphia miała więcej talentu na boisku i Philadelphia miała na boisku najbardziej dominującego zawodnika, być może nawet dwóch, bo na Joel Embida nie znalazł odpowiedzi, ale znalazł drużynową odpowiedź na to, żeby być w meczu.

No ale to jest za mało na Joel Embida, nie?

Te drużyny, które się przygotowało na Joel Embida zwyczajnie musiały mieć dwóch, trzech centrów.

Joel Embiid w ataku grał tak dobrze, że każdy tylko łapał na nich faule, Joe Mazula wysyłał na niego, tak jak mówisz, każdego, włącznie, nie wiem, z Joelem Brownem, Derek White, nawet były momenty, kiedy krył Joel Embida i nawet raz czy dwa udało mu się go tam dobrze przykryć, że wybił mu piłkę i doprowadził do kontry, z których nawet zresztą zdobył punkty, więc...

który swoją drogą, też możemy o nim pogadać, on ma ten swój ruch, że odpycha przy minięciu, żeby zrobić sobie przestrzeń do rzutu z pół dystansu i przy takim jednym odepchnięciu tak wywalił McSaya, że poleciał prosto na wyprostowane kolano Joela Embida.

Ale po zakończeniu tej serii, po zbiciu wszystkich pionek, składaniu sobie szacunku i w ogóle po złośliwościach Joel Embida na konferencji prasowej, kiedy to odniósł się do Peytona Pritcharda, powiedział coś tam, no numer 11 coś tam robił.

Wraz z Taitumem to się wszystko posypało, patrząc na zdrowie reszty drużyn, przede wszystkim patrząc na Joel Embida i problemy Knicks z początków serii, tudzież problemy Detroit Spistons przez całą serię z najniższym seedem.

Zdrowie Joel Embida to jest ewidentnie punkt numer jeden omawiania całej tej serii.

Chciałem oficjalnie przeprosić pana Joela Hansa Embida za to, że po Game 4 wysyłałem go do Cancun.