Mentionsy

Nie mógł chyba bardziej urosnąć po pierwszej rundzie play-offów, przenieść drużynę po ostatni zwycięski mecz, sytuacji, w której bardziej utalentowani koledzy wypadli, bardziej gorący koledzy wypadli, strasztokować praktycznie całą drużynę Denver Nuggets, byłych mistrzów, iść na najlepszego koszkarza na świecie raz za razem, kosz za koszem, prosto na Nikola Jokicia.

Będąc kluczowym elementem obrony najlepszej akcji dwójkowej w lidze, bo wydaje mi się, że Pick and Roll Mary Jokic to wciąż jest najlepsza dwójkowa akcja w lidze i JD McDaniel z Maryja kompletnie w tej serii wyciszył.

I to coś, to przez dużą część meczu po prostu pójście prosto na głowę i nieruchome ręce Nicola Jokicza.

Nie zliczę, ile punktów Jokic oddał w tej serii.

Mówiłeś o obronie Nicoli Jokicza.

Oprócz tego, tak jak mówisz, że Jokic jest sprytnym obrońcą, ale nie jest zbyt mobilnym obrońcą.

Są takie momenty, jak na przykład to, kiedy Jokic stoi i zostaje wyciągany spod kosza tam na odległość półtora metra przy pick'n'rollu i nie ma żadnej pomocy i nagle zza pleców wybiega mu Magdaniel z Sharon Junior, czy ktokolwiek inny.

No Jokic tego nie jest w stanie przykryć w żaden sposób i to pokazuje, że

z ręką na oczach Jokicia.

Była jedna taka akcja, gdzie Jokic dostał gorącego kartofla na pół sekundy ostatniej akcji, a i tak trafił z odchylenia nad wyskakującym Rudim Gobertem.

Klasyczny Jokic experience, więc i tak zagrał moim zdaniem bardzo dobrze.

To jest najgorsza seria Jokicza i to, jak wielkim graczem jest Jokic, niech o tym świadczy fakt, że po tej serii wszystkie podcasty amerykańskie szukające sensacji zaczęły rozmawiać o tym, co to znaczy dla Legacy Nikoli Jokicza, czy on kiedykolwiek faktycznie może stać się, dołączyć do grona najlepszych centrów w historii.

w historii NBA, skoro przegrał taki pojedynek, więc ja się tylko uśmiechałem, bo to jest dla mnie tylko i wyłącznie szukanie sensacji, ale ja się tylko uśmiechałem, no bo, ej, no, jeśli traktujemy już, jeśli dajemy Jokiciowi LeBron Treatment, to tylko znaka, że naprawdę jesteś wielkim graczem.

Kiedy Murray grał pick and roll z Nicolą Jokiciem, to piłka nawet nie była w stanie dotrzeć do Jokicia, bo McDaniels siedział na Murray'u, a Rudy Gobert tak dropował, że jednocześnie

powstrzymywał jedną ręką potencjalne podanie do Jokicia, a drugą ręką straszył Moreya, że najwyżej stać się na floater, bo nic więcej nie jesteś w stanie zrobić.

No i półdycha nad Jamalem Rayem w końcówce i chwilę później przechwyt z podania Jokicia.

Cytat Nicola Jokicia po meczu.

Nicola Jokic zresztą straszny nerwus się zrobił.

W sensie ja wiem, że to są play-offy i czasami trzeba być dupkiem, że jeden Magdalens to pokazał i udowodnił, że potrafi to być bardzo skuteczne, ale w tej serii Jokic miał kilka takich momentów, że się zastanawiałem, typie co ty robisz?

Ten najbliższy Jokiciowi zawodnik, kiedy miał asyst.

Baby Jokic?

Na przykład skoro potrafił zmusić Jokicia do najniższej skuteczności w czwartych kwartach, do najgorszej serii w całych playoffach, do sprawiania, że Jokic miał problemy z szukaniem podań, bo Gobert był w stanie indywidualnie go kryć, może znajdzie sposób, żeby przynajmniej spróbować to powtórzyć z Wiktorem Maniamą w taki sposób, że wiesz, kończy się mecz, Rudy Gobert ma...

I naprawdę przyjąłbym rozmowy o dyskusji każdego poza Maryjem i Jokiciem.

Zostają Adelman i Jokic.

Drugie pytanko, czy Jokic bez kolejnych tytułów w karierze będzie mógł być brany jako kandydat do top 10 w historii?