Mentionsy

Te wszystkie rzeczy, o których wspomniałeś, każda drużyna ma tutaj jakieś swoje zalety i wady, które się nawzajem niwelują, ale gdy przychodziła sama końcówka tego wyrównanego meczu, w którym i jedna i druga drużyna znajdowała sposób, żeby powstrzymać Wemba Niamy, powstrzymać Bransona, ale z drugiej strony jest tutaj Dylan Harper, który robi ogromną robotę, tutaj Randry Szamet wyciągnięty znikąd i trafia kluczowe trójki.

I może tutaj trzeba by spróbować z Carter'em Bryantem jako centrem, bo to co powiedziałeś, Carter Bryant wchodził z tymi określonymi zadaniami, takimi jak hackowanie Mitcha Robinsona, w tym się sprawdza, wkurzanie Bransona, ale Branson jak wszedł w drugiej kwarcie Carter'a Briana go pobronił, to go zamiotł w trzy minuty po prostu.

Może Branson, Bridges, myślę Anunobi, Szamed zagrali, wiesz, obaj, znaczy wszyscy zagrali dobre dwa mecze.

Wróćmy do tego krycia Bransona, bo to jest chyba ta jedna rzecz, wydaje mi się, ale też właśnie, ale to jest też kurczę taki miecz nie do końca, bo to jest tak.

San Antonio Spurs bronią nieźle Jelena Bransona.

Jelen Branson był absolutnym bohaterem końcówki pierwszego meczu, ale poza czwartymi kwartami wcale nie ma dobrej serii.

Człowiek, który nam pomaga ograniczać Bransona teraz.

Obrona na bransonie.

Więc to podwajenie Jaina Bransona bym zostawił.

Nie będzie za każdym razem trafiał... To prawda, ale żyjesz z tym albo z tym nie żyjesz i patrzysz, jak Jaina Bransona rzuca ci 50 punktów.

Szczególnie jeśli Branson jest już, wiesz, na borderline podwajany.

Kiedy Wemba nie ma siadania na ławkę, Branson wchodzi na boisku i po prostu, ła, ale Jezus, gra teraz fajnie, nie?

I się skończyło tak, że podanie poszło prosto w plecy Kasla, przechwyt Bransona i to był faul, czy to była strata?

Bo to nie możesz odpuścić Bransona, nie możesz odpuścić OG, nie możesz odpuścić Michaela Bridgesa, nie możesz odpuścić Carl Antonego Townsa, nie możesz odpuścić Szameta, nie możesz odpuścić McBride'a.

No w momencie, kiedy Landry Szamet jest na boisku i po dwa jeżdża Helena Bransona, no to się to kończy bardzo źle, bo wychodzi ci gościu, który, no tak wspomnieliśmy wcześniej, był praktycznie poza ligą w poprzedniej off-season i w dwóch meczach finałowych trafia po 13 punktów na skuteczności za trzy blisko 50%.

Fox i Branson stali, patrzyli się sobie w oczy przez jakieś 15 sekund przy ławce, co jest z automatu dachem w obie strony w trakcie sezonu, a tutaj nic, gramy dalej.

A z ławki wszedł jeszcze Rick Branson i też zaczął mieć jakieś tam parę słów w stronę Foxa, więc wiesz.

Nie wiem jak ocenić Jalena Bransona, bo prawda jest taka, że Jalen Branson wygrywał te mecze Knicks, ale jest trochę taki problem jak z Wiktorem Głębaniamą, że masz długie okresy w meczu, w którym zastanawiasz się czemu to nie działa.

I właśnie Branson.

Tylko właśnie to jest dokładnie to, co powiedział o Bransonie.

Można powiedzieć, że Branson ma słabe mecze, bo bardzo długimi momentami był bardzo nieskuteczny.

W pierwszym meczu, kiedy Branson właśnie nie grał, kiedy czekaliśmy na niego, bo na szczęście wrócił, zdobył siedem punktów, trafiając trzy rzuty, z czego jeden, wiesz, trójki nad głębim nie trafił.

Przejął całkowicie minuty bez Bransona, był plus cztery przez te 11 minut na parkiecie, zaliczył też dodatkowo dwa przechwyty.

No i generalnie, wiesz, 11 minut, duży wpływ i uratowanie straconych minut bez Bransona, bo przez pierwsze dwie minuty, kiedy zszedł, nikt nie wyglądał jak dzieci we mgle.

Były sytuacje sporne, w których tutaj Branson dostał cios od Luka Cornetta, tutaj został wypchnięty na faul, tutaj właśnie ktoś poleciał w jego kolano, tutaj podkręcił leciutko kostkę, czy tam nie, Luke Cornett po prostu depnął na kostkę przypadkiem, gdy Branson wchodził pod kosz.