Mentionsy

„To nie był incydent, to trwa od miesięcy”. Matka ucznia o sporze wokół krzyża w szkole w Kielnie

 

Incydent z 15 grudnia w szkole podstawowej w Kielnie na Pomorzu – zdjęcie i wyrzucenie krzyża z sali lekcyjnej – wywołał protest rodziców, interwencję poselską i ogólnopolską debatę.

W rozmowie na antenie Radia Wnet głos zabrała Agata Kamola, jedna z matek zaangażowanych w obronę uczniów i ich prawa do manifestowania przekonań religijnych. Jak relacjonowała, część rodziców została poinformowana, że uczniowie klasy siódmej są wzywani na przesłuchania na policję.

Rodzice siódmej B dzień wcześniej dostali informację, że dzieci będą dziś przesłuchiwane. To nie było łatwe, żeby się tam dostać, a przecież przesłuchanie nieletnich powinno odbywać się w obecności rodziców

– mówiła.

Jej zdaniem funkcjonariusze mieli zniechęcać rodziców do udziału w czynnościach.

Rodzice pytali, czy mogą uczestniczyć w przesłuchaniu. Odpowiadano im: nie musi pani, bo przecież pani pracuje. A to jest nasze prawo

– dodała. Ostatecznie – jak mówiła – tylko część rodziców została dopuszczona do udziału w czynnościach.

Kamola stanowczo sprzeciwiła się narracji, według której cała sprawa dotyczy jedynie „plastikowego krzyża”.

To się dzieje już od tamtego roku szkolnego. Krzyże wisiały, znikały, dzieci je wieszały z powrotem. Ten plastikowy krzyż to było ostatnie wołanie tych dzieci

– powiedziała.

Jak relacjonowała, uczniowie wielokrotnie sami podejmowali inicjatywę zawieszenia krzyża w sali.

Najpierw był normalny, drewniany krzyż z wizerunkiem Pana Jezusa. Znikał. Dzieci poszły do woźnej, wzięły krzyż z innej sali. I on też zniknął

– opisała.

Jej zdaniem uczniowie sięgnęli po krzyż, który mieli pod ręką, bo inne możliwości zostały wyczerpane.

„To nie była prowokacja. To była obrona krzyża i wołanie o jego obecność”.

Reakcja dyrekcji i poczucie marginalizacji

Matka ucznia zarzuciła dyrekcji szkoły, że problem jest bagatelizowany.

Pani dyrektor twierdzi, że to był pierwszy incydent. To nieprawda. Zgłaszaliśmy, że krzyże giną, że jest walka z krzyżami w tej szkole

– wskazuje.

Rodzice – jak mówiła – czuli się marginalizowani także podczas posiedzeń Rady Rodziców.

Zostaliśmy zaproszeni, ale potem wyproszeni z sali. Usłyszeliśmy: już jesteście, to powiedzcie coś i wyjdźcie

– dodaje.

Najmocniej w rozmowie wybrzmiał wątek kondycji psychicznej uczniów.

Dzieci są przerażone. Próbuje się je przedstawić jako chuliganów, co nie miało miejsca. Jest im bardzo ciężko, bo autorytet nauczyciela i dyrekcji w ich oczach runął

– opowiada.

Kamola podkreślała, że uczniowie nie zgadzają się z narracją, w której przypisuje się im złe intencje. Jak mówi, „one broniły krzyża. Nieważne, czy był plastikowy, czy drewniany – dla nich to był krzyż”.

Rodzice – jak zaznaczyła – nie zamierzają odpuścić.

Dzieci się nie poddają, my się nie poddajemy. To bardzo ważna sprawa

– mówi. Duże znaczenie miały dla nich także protesty i wsparcie lokalnej społeczności. Jak zaznacza, „jest dużo ludzi za nami, modlą się, wspierają. To piękne, że Polska się jednoczy w słusznej sprawie”.

Na koniec rozmowy Kamola odniosła się do medialnych prób umniejszania znaczenia zdarzenia.

„Krzyż to krzyż. Próbuje się umniejszyć jego wartość, ale dla nas i dla dzieci to symbol. Nie chcemy nikomu narzucać wiary – chcemy tylko, żeby nikt nam nie przeszkadzał wierzyć”.

/fa

A my, drodzy Państwo, teraz mamy połączenie. Nie wiem, kto jest przy telefonie. Czy oboje Państwo? Pani Agata i Andrzej Kamola. Dzień dobry, witam serdecznie. Witam serdecznie. Są Państwo rodzicami zaangażowanymi w tę całą sprawę. Proszę powiedzieć, co się dzieje dzisiaj? Gdzie Państwo są? Gdzie Państwo się znajdują? Co się dzieje na miejscu? My jesteśmy w domu, a rodzice siódmej, część rodziców z klasy siódmej B jest właśnie na przesłuchaniu. Troszeczkę to, nie było to łatwe, żeby tam się d...