Mentionsy

To jest przewaga, której nie da się nadrobić w ostatniej chwili, więc uczcie się proszę języka rosyjskiego nasi dyplomaci, bo dziś w podcaście między innymi Petersburg właśnie jako Trybuna Rosyjskiej Polityki Zagranicznej, Zacharowa o parasolu jądrowym i gogolu, Armenia pod presją ekonomiczną oczywiście, Rosja w Afryce,

Przez dwie dekady forum to miało ambicje być tak zwanym rosyjskim Davos, czyli miejscem, gdzie wielki biznes spotykał się z polityką, zawierano kontrakty, a Rosja prezentowała się jako wiarygodny partner globalnej gospodarki.

Forum od roku 2022, czyli od momentu, kiedy Rosja, Putin i Rosja za nim uznały, że należy zaatakować w pełnej skali Ukrainę i zacząć ją

Rosja może odpowiedzieć użyciem broni jądrowej w razie zagrożenia jej integralności terytorialnej.

W tym obrazie świata to nie Rosja oczywiście prowokuje.

A Rosja jedynie cierpliwie się przygląda i jak będzie trzeba to zareaguje.

Rosjanie powinni tam żyć wolni i bezpieczni.

Rosja prowadzi wojnę, której nie może sobie pozwolić na przegranie.

Zacharowa mówi językiem trybuny publicznej, takim soczystym, lubią to Rosjanie ewidentnie, chętnie słuchając Zacharowej właśnie w takim wydaniu, Kielin językiem rozmowy przy wodzie mineralnej z brytyjską korespondentką i dziennikarką, ale efekt jest ten sam przecież.

Był też wywiad później w lutym 2022 roku w Tygodniku Sieci z tym samym Andriyewem, w którym ambasador Rosji zapewniał, że Rosja Ukrainy nie dotknie.

Rosja prowadzi wojnę, którą musi wygrać, bo przegrana oznacza koniec jej roli w świecie i ta teza jest oczywiście spójna, no niezależnie od tego, kto mówi i do jakiego mikrofonu.

Odsuńmy się troszeczkę teraz od tego języka groźby i spójrzmy na to, jak Rosja prowadzi politykę międzynarodową wobec swojego bliskiego sąsiedztwa.

Rosja nie będzie pokrywać kosztów kryzysu, który nieuchronnie nastąpi po zbliżeniu rywania z Brukselą.

Lutowy raport, drodzy słuchacze, Klubu Wałdajskiego, tego słynnego klubu, który gromadzi intelektualistów wokół spraw międzynarodowych i geopolityki, zatytułowany Rosja i sąsiedzi, wzajemna odpowiedzialność i wspólny rozwój, analizuje ten mechanizm z niezwykłą, jak na rosyjski think tank, precyzją i szczerością.

Autor tego dokumentu Timofey Bordachow pisze, że Rosja dziś ledwie jest w stanie wpływać na sąsiadów na tyle, by zmuszać ich do uwzględniania jej interesów.

Ta sama Rosja, dwa zupełnie różne języki, mówienie o tym samym

Oczywiście ukazał się tekst Siewołoda-Sfilidowa z wyższej szkoły ekonomiki, zatytułowany Rosja w Afryce od mniejszości do większości.

Autor przyznaje tu, że Rosja osiągnęła efektowne

Zbliża się też trzeci szczyt Rosja-Afryka, no ale Sviridov stawia dosyć takie drażniące, kluczowe jednak pytanie, czy to jest strategia, czy seria taktycznych i przypadkowych sukcesów.

Rosja stawia na polityczne marginesy, wspiera reżimy w izolacji, kruche hunty wojskowe, radykalnych blogerów, organizacje quasi-społeczne.

Rosja uwierzyła w zachodni mit o sobie samej, jako sojuszniku biednych i niestabilnych reżimów.

Więc narzędzia, których Rosja używa, poza retoryką tą atomową i presją ekonomiczną, są bardzo różnorakie.

No ale wracając do Rosji, czym jest ta miękka siła w tym roku dla Rosjan właśnie?

Na pewno doprowadzimy do pełnego przywrócenia praw tych Rosjan i ludzi rosyjskojęzycznych,

Polityczna Rosja celowo szuka zachodniej opozycji wobec własnych rządów jako rozmówców.