Mentionsy

To jest przewaga, której nie da się nadrobić w ostatniej chwili, więc uczcie się proszę języka rosyjskiego nasi dyplomaci, bo dziś w podcaście między innymi Petersburg właśnie jako Trybuna Rosyjskiej Polityki Zagranicznej, Zacharowa o parasolu jądrowym i gogolu, Armenia pod presją ekonomiczną oczywiście, Rosja w Afryce,

Rzeczniczka rosyjskiego MSZ-u w tym celuje, Maria Zacharowa, która udzieliła właśnie przy tej okazji wywiadu dziennikowi Rosyjska Gazeta, rządowemu dziennikowi.

Podobnie wcześniej uczyniły to Polska i Litwa, czy też sygnalizowano, że będzie właśnie Polska i Litwa dołączona, więc Zacharowa skwapliwie oczywiście uznaje to za fakt dokonany i komentuje to z pozycji swojej, czyli tak naprawdę ministerstwa.

Ponadto Zacharowa bierze za pewnik kwestie, które w sferze publicznej w Polsce czy Litwie nie przybrały tak zdecydowanego formatu, jak mi się wydaje, a mowa jest o tym właśnie wejściu pod parasol atomowy Francji.

Chwilę wcześniej Zacharowa nazwała norweskie wyjaśnienia dotyczące przystąpienia do tego porozumienia słowną ekwilibrystyką i dodała, że po prostu śmiesznie jej tego słuchać.

Słuchamy Maria Zacharowa.

Zacharowa sugeruje oczywiście, że Francja

Zacharowa mówi językiem trybuny publicznej, takim soczystym, lubią to Rosjanie ewidentnie, chętnie słuchając Zacharowej właśnie w takim wydaniu, Kielin językiem rozmowy przy wodzie mineralnej z brytyjską korespondentką i dziennikarką, ale efekt jest ten sam przecież.

A w tym samym wywiadzie, o którym już mówiłem, dla rosyjskiej gazety, z którego pochodzi cytat o parasolu jądrowym, Maria Zacharowa z kolei komentuje jeszcze jeden temat.

Zacharowa nazywa ten list absolutną chlestakowszczyzną.

No i Zacharowa wie, co robi, oczywiście sięgając po to słowo, opisując prezydenta Ukrainy.

Zacharowa w innym wywiadzie, ale tego samego dnia, ten list do Trumpa nazywa listem na wieś do dziadka.

Zacharowa od lat świadomie oczywiście buduje swój publiczny wizerunek na takiej sprawności językowej.

Pierwsze to Ministerstwo Spraw Zagranicznych i głosy, które słyszymy to Ławrow, Ryabkow, Zacharowa, ambasadorzy tacy jak Kielin i aparat, który im to wszystko wytwarza.

No i z trzeciej strony jest właśnie grupa takich intelektualistów jak Karaganow, Zacharowa, Zacharowa jako dyplomatka urzędowa, tak, Ryabkow na trybunach Petersburga, czy też Kielin w Londynie, o którym mówiliśmy, Nikonow w jakichś podcastach, tak, i Ławrow, Siergiej, mówiący wprost, po co jest dyplomacja.