Mentionsy

I Marcin Wójcik, reporter dużego formatu.

Marcinie, ostatnio odbyłaś reporterską podróż w Bieszczady, ale nie po to, żeby tropić skandale w kościele albo moberów w jakichś urzędach, ale po to, żeby tropić seniorów.

Marcin, jak rozmawiałeś ze swoimi bohaterami i bohaterkami, częściej bohaterkami jednak, do czego przejdziemy zaraz, jaka jest ich opowieść o sobie?

Dużo jest też tych spotkań rodzinnych, sąsiedzkich, więc jeżeli mielibyśmy jakąś naukę z tego dla siebie wyciągnąć i z reportażu Marcina, bo tam też to bardzo widać, to jest szukanie swoich wiosek.

Zbieżność jest taka, którą widać na mapie Polski, ponieważ ten raport, o którym Marcin wspomniał, raport Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego,

I ten kolor ciemny, tak jak Marcin zaznaczył, dotyczy i mapki

To co Marcinowi się udało pisać w tekście, to są te kontakty, które ludzie mają ze sobą.

No i teraz w Bieszczadach ty, Marcinie, zobaczyłeś, że ci mieszkańcy faktycznie się zrzeszają, spotykają.

I to znowu jest łącznik, przepraszam, z tymi niebieskimi strefami, które się udało Marcinowi znaleźć.

Marcin, ty jesteś człowiekiem ze wsi.

Czy ty Marcin przestałeś coś jeść po tamtym reportażu?

To co teraz też polskie i dobre, bo przecież to jest bardzo ciekawy wątek właśnie, jak sobie ten ktoś, już nie pamiętam jaka bohaterka czy bohater reportażu Marcina robi talerz.

Jeden to jest obszar intelektualny i znowuż jedna z bohaterek Marcina mówiła o tym, jak rozwiązuje krzyżówki, recytuje Mickiewicza i kocha książki.

Ty wspomniałaś o szczęściu, a bohaterka Marcina wspomina o dobrych genach.

I w tej samodzielności, bo to mają te bohaterki opisane przez Marcina.

Dziękuję Marcin, dziękuję Kasiu, dziękuję Państwu, dziękuję też Filipowi Wejnerowi i Urszuli Pieczek, którzy wyprodukowali i stworzyli dla nas ten podcast.