Mentionsy

mówiące o tym, wprowadzające właściwie zakaz wykorzystywania dzikich zwierząt w cyrkach, zakaz sprzedaży żywych ryb, z wyjątkiem tych akwariowych, zakaz uczestnictwa w wystawach kenologicznych psów po zabiegu kopiowania, czyli takiego przycinania uszu, ogona.

Też znalazł się tam zapis o zakazie używania zwierząt domowych w celach zarobkowych.

No i mowa jest też o obowiązkowej kastracji psów i kotów, z wyjątkiem hodowlanych, obowiązku znakowania psów i kotów, zwiększeniu kar za znęcanie się nad zwierzętami.

Znalazł się tam też zapis o zakazie stosowania łańcuchów i uwięzi, fajerwerków hukowych, takich klasy F2 i F3.

Właściwie poruszyło mnie podczas wysłuchania publicznego wypowiedź przedstawiciela Polskiego Zrzeszenia Producentów Bydła Mięsnego, który stwierdził, że projekt zagraża bezpieczeństwu żywnościowemu, gdyż konsekwencją poszerzenia katalogów czynów uznawanych za znaczenie się będzie uniemożliwienie hodów i hodowli zwierząt, co właściwie pokazuje na czym się hodowla opiera, jeżeli to jest tak dużym zagrożeniem.

Ale i nawet w tym wypadku uważa się, przeciwnicy tego projektu uważają, że na przykład zakaz trzymania zwierząt na uwięzi jest zbyt restrykcyjny, może prowadzić do...

Oni używają takiego sformułowania nadmiernej interpretacji znęcania się nad zwierzętami i np.

Myślę, że tutaj należy pewne przepisy doprecyzować, podobnie z przypadku na przykład obowiązku, właściwie nakazu zapewnienia swobodnego wybiegu poruszania się zwierząt domowych, przy czym jeżeli weźmiemy pod uwagę na przykład rybkę akwariową, to jest trudno ją wyprowadzić gdzieś w rzeczce, czy tak samo kanarek.

Paula, jakie są skutki fizyczne, ale też behawioralne trzymania psów na łańcuchu?

Ty przytaczasz badania, według których jedna para niewykastrowanych psów w ciągu swojego życia może doczekać się, uwaga, ponad 11 tysięcy potomków.

Bo też raport Najwyższej Izby Kontroli opublikowany pod koniec 2024 roku wskazuje na to, że gminy kompletnie się nie wywiązują z obowiązku zapobiegania bezdomności.

Właściwie skala bezdomności w Polsce nie jest znana, bo tego nie liczymy, bo nie ma danych, bo nie ma trwałego znakowania zwierząt.

W Polsce na gminy spada obowiązek zajmowania się nimi.

tym, że to jest właściwie kolejny aspekt wyręczania państwa przez osoby prywatne i fundacje.

Gmina, jeżeli ma nawet podpisaną umowę z weterynarzem, to bardzo często on przyjeżdża z góry do eutanazji, no bo właściwie nie ma takiego zaplecza jak ośrodek, nie ma też możliwości często przetransportowania.

Podcast zrealizowała Ania Czuba, wyprodukowała nas Martyna Turska.