Mentionsy

Oczywiście, jeśli rozumiemy ją jako NATO, to ta liczba jest większa.

Sojuszem obronnym od wielu, wielu dekad jest NATO.

absolutnie nie umniejszając NATO i działając we współpracy z NATO.

Natomiast Unia Europejska, głównie za sprawą inicjatyw Komisji Europejskiej, które zyskują aprobatę Parlamentu Europejskiego, chce pomagać Ukrainie, pomagać państwom członkowskim w budowaniu swoich zdolności obronnych.

No tak, ale mamy szkód artykułu 52, paragraf 7 Traktatu Unii Europejskiej i on brzmi mocniej nawet niż słynny artykuł 5 Traktatu Waszyngtyńskiego, który tworzy NATO, bo w nim czytamy, że państwa są zobowiązane, że państwa muszą w wypadku agresji na którejś z państwa...

W traktacie NATO trzeba użyć środków, jakie są uznane przez dany kraj za konieczne i nic więcej.

Właśnie dlatego, że NATO istnieje i istniało wtedy.

Nie ma, już powiedzieliśmy na wstępie, Unia Europejska składa się z suwerennych państw, każde państwo ma swoją suwerenną armię, podlegającą lub nie dowództwu NATO, jeżeli państwo jest członkiem NATO, Austria, na przykład Irlandia.

do NATO nie należą, to co może Unia Europejska zrobić, żeby usprawnić obronę naszej wschodniej flanki przed tego typu incydentami?

Tak, ale to jest parlament, to znaczy to jest wolność głosu, natomiast tak jak wspomnę, głosem parlamentu jest zawsze głos większości, każdego parlamentu i głos większości Parlamentu Europejskiego jest pro-ukraiński.

Tu trzeba dużych pieniędzy, natomiast tam tych pieniędzy nie można ścinać.

Natomiast polityka spójności działa.

Natomiast nie ma zgody w parlamencie europejskim na cięcie dotychczasowych polityk, które są ważne, czyli polityki spójności, polityki rolnej przede wszystkim.

Jak to wygląda, jak toczy się dyskusja, czy to jest w ogóle możliwe, żeby kiedyś były unijne siły zbrojne, czy jakiś korpus w ramach sił natowskich, czy międzynarodowych?

Prawdopodobnie dlatego, że mamy NATO i działamy w ramach NATO.

Prawie wszystkie państwa Unii Europejskiej są w NATO.

Te, które nie są, to są państwa niefrontowe, to są państwa, które nie są w tym NATO z powodów głęboko historycznych.

Widzimy po ostatnich doświadczeniach, że państwa takie jak Finlandia, która jest państwem Unii Europejskiej, mogła do NATO dołączyć bez problemu.

Natomiast część państw wolałoby, żeby pozostało to wszystko przy NATO, choćby ze względu na to, że członkiem tej organizacji Paktu Północnoatlantyckiego są Stany Zjednoczone, czyli największe mocarstwo militarne świata.

I wygląda na to, że w tej chwili Unia Europejska stara się wpasować, i bardzo dobrze moim zdaniem, w jak najlepszą współpracę z NATO i wypełnianie luk w budowaniu odporności obronnej, których NATO w sposób naturalny nie wypełnia, bo też nie może się zajmować wszystkim.

Wczoraj rozmawiałem z jednym z komisarzy, z komisarzem Kubiliusem, wywiad jest w autoryzacji, mam nadzieję, że ten fragment się utrzyma, ale pytałem go o relacje między NATO a Unią Europejską i on mi mówił, że NATO ma wojsko, dowodzenie, plany, wie jak wojska używać, a Unia Europejska ma pieniądze.

Innym modelem byłoby przekierowanie pieniędzy z Unii do NATO.

Wydaje się, że patrzymy na pewien stan obecny, patrzymy na pewne wynegocjowane i działające tory, w których porusza się Unia Europejska i NATO i staramy się je jak najbardziej do siebie zbliżać, bo w przeciwnym razie należałoby pewnie renegocjować.

Nie, co do kierunku politycznego, to w parlamencie europejskim jest jasność, wśród większości krajów unijnych jest jasność, natomiast nie możemy zapominać o procesie akcesyjnym.