Mentionsy

A dyskutowali również Magdalena Bigaj z Instytutu Cyfrowego Obywatelstwa, Dorota Głowacka z Fundacji Panoptykon i Konrad Maj z Uniwersytetu SWPS.

Konrad Maj, jestem psychologiem społecznym, jestem kierownikiem Centrum Human Tech na Uniwersytecie SUPS.

Przede wszystkim mówimy o tym, co wiadomo o negatywnych skutkach działania, czy o aktualnego modelu działania tych podmiotów, ale też staramy się szukać rozwiązań, głównie prawnych, ale nie tylko, które mają odpowiedzieć na właśnie te ryzyka.

I jeśli chodzi o te pierwsze, to są takie funkcjonalności jak na przykład domyślnie ustawione powiadomienia, które mają nas przywoływać na platformę, czy właśnie takie, które nas nieustannie rozpraszają.

Wszystkie funkcjonalności związane z nakładaniem ograniczeń czasowych na pokazywanie treści, czy takich treści typu na przykład stories, które mają w sobie taki potencjał, żeby wzmacniać to tak zwane uczucie FOMO.

Natomiast chcę, żebyś Konrad pogłębił to od strony psychologicznej.

Ale jeszcze trzecia ważna sprawa to jest taki mechanizm społeczny, czyli właśnie my często w chwilach, kiedy, i to jest u dzieci bardzo silnie widoczne, kiedy dzieci są w jakichś nowych sytuacjach społecznych, nie wiedzą jak się zachować, no to ten telefon jest, oczywiście jeśli mają, tak, no ale teraz coraz więcej dzieci niestety ma tą możliwość.

Są w takich sytuacjach stresujących i jeśli mają jakieś możliwości, to szukają tej elektroniki, żeby się w nią zanurzyć.

A niestety pułapka polega na tym, że później jak dzieci mają coraz większe problemy komunikacyjne,

No i on stworzył takie warunki, które odpowiadają takim warunkom, jak to dzieci często przed telewizorem siedzą, mają mnóstwo informacji, to jest po prostu jeden wielki strumień jakichś bodźców.

Oczywiście dziecko może się gorzej czuć, bo wszyscy mają i żałuję, że pierwsza książka nie miała tytułu, wszyscy mają.

Ale na szali masz z jednej strony, wszyscy mają jakiś dyskomfort dziecka, a z drugiej strony na wagę złota każdy miesiąc, który mu dajesz, kiedy jego samoocena, postrzeganie świata, myślenie o tym, czego chce, jest niezaburzony poprzez algorytm, bo ilu z nas ma szansę odpowiedzieć sobie na pytanie, co chce w życiu robić?

Że mają to doświadczenie, że matka pokazywała twój goły tyłek na Instagramie, że koledzy stosowali wobec ciebie przemoc w internecie, wyśmiewali cię na WhatsAppie.

Mają takie przemyślenia, że to nie jest tak, że to jest jednoznacznie dobre i że koniecznie musisz z tego korzystać.

Mówią takie rzeczy typu, że dorośli nie potrafią się zachować w internecie, bo nie dbają o swoją prywatność, a oni na przykład mają często dwa konta i jedno jest totalnie tylko dla bliskich znajomych.

Konrad.

Na przykład przerwy, które dzieci mają w szkole, one są zagospodarowane przez nauczyciela.

No i taka zmiana na poziomie społecznym naszych najmniejszych społeczności, to o czym mówi profesor Jonathan Haidt, że nie zmienimy od razu świata, ale możemy się nawzajem wspierać i kiedy wszyscy ci mówią, że wszyscy mają, to znajdź kogoś, kto nie ma i będziecie się nawzajem w tym wspierać, także tego nam wszystkim życzę.

Na świecie się dużo mediów takich, zwłaszcza subskrypcyjnych, które mają inne źródła przychodów niż tylko reklama oparta na ruchu.