Mentionsy

Powodem, dla którego dziś rozmawiamy jest nowy raport CFR-u, który Pan opracował na podstawie badań ze wszystkich 27 państw członkowskich Unii.

Widzieliśmy to także w wyborach prezydenckich w Rumunii.

wystarczający powód do tego, żeby mówić o wojnie kulturowej, gdyż poprzez to Stany Zjednoczone Donalda Trumpa dążą do tego, aby przesunąć ideologiczny punkt ciężkości w europejskiej polityce.

Po jednym w każdym kraju członkowskim Unii Europejskiej oni odpowiadają na standardowy ten sam sondaż, rozmawiają z lokalnymi ekspertami, politykami, szperają w krajowych źródłach, badaniach opinii publicznej i na tej podstawie właśnie formują swoje...

szefowa Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen, która z uśmiechem na ustach, ze wzniesionym kciukiem do góry, stojąc obok Donalda Trumpa, firmuje to porozumienie, które jest skrajnie asymetryczne i oczywiście można się na ten temat spierać, czy ono jest korzystne, czy niekorzystne, bo inne kraje na świecie dostały od Amerykanów jeszcze gorszą propozycję.

No dobrze, ale oceniając podejście państw Unii do polityki Trumpa, podzieliliście je na pięć grup.

Trzeba wspomnieć, że żaden z krajów Unii Europejskiej, czy też europejskiej generalnie, no my się przyglądaliśmy 27 krajom Unii Europejskiej, ale w sumie to nie ma powodu, dlaczego by wykluczać z tego rodzaju analizy Wielką Brytanię, Norwegię czy Szwajcarię, bo one są poddane podobnym presjom, co reszta europejskich krajów dzisiaj.

To byłoby przewartościowanie w Danii, co do tego, dlaczego przynależność do Unii Europejskiej jest dla tego kraju ważna i jak układać stosunki ze Stanami Zjednoczonymi.

To są kraje, które właśnie są takim kanałem wpływu dla Trumpa w Europie, zarówno gdy chodzi o promowanie pewnych ideologii, jak i to jaką mogą pozycję obrać wtedy, kiedy na forum Rady Europejskiej potrzebne są głosy poszczególnych państw członkowskich.

osłabiać jakieś zbyt asertywne rozwiązania po stronie europejskiej, tak żeby Europa za bardzo się Ameryce nie stawiała.

No bo każdy z tych krajów mógłby dołączyć w najbliższych latach zarówno do grona tych proroków, którzy właśnie ciągną za sobą resztę Europy, gdy chodzi o asertywne rozwiązania w stosunku do Stanów Zjednoczonych, a także gdy chodzi o ambitne podejście do współpracy europejskiej i do budowy jakiegoś potencjału obronnego i w zakresie polityki bezpieczeństwa.

Ale jednocześnie może pójść to w każdym z tych krajów, które są jednocześnie ważne przez to, jak dużymi są krajami, jak dużo ważą w polityce europejskiej.

Ja widzę to, że rzeczywiście europejscy liderzy zarówno w krajach członkowskich, jak i w Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen przyjmują teraz taką pozycję, żeby przede wszystkim nie prowokować, jakoś przeczekać i w ten sposób uchronić się przed jeszcze większym niebezpieczeństwem, jakim by było na przykład awantura, która doprowadzi do wyjścia Stanów Zjednoczonych z NATO.