Mentionsy

W tym odcinku podsumujemy sobie wydarzenia z 22. kolejki, oczywiście w kontekście polskich zawodników, no i przede wszystkim skupimy się na kolejnym naprawdę bardzo dobrym występie Piotra Zielińskiego, no i na sabotażu jakiego dopuścił się Łukasz Skorupski w pierwszym meczu po powrocie w Serie A.

A dzisiejszy odcinek zaczniemy z grubej rury, bo od tej kanonady w Mediolanie, jaką mogliśmy oglądać już w piątkowy wieczór, w której to wystąpił Piotr Zieliński od pierwszej minuty jako rozgrywający po raz kolejny i nie ukrywam, że trochę mnie to zdziwiło.

Z tego co widziałem również na zapowiedziach przedmeczowych na różnych portalach, Zieliński raczej nie był...

Mimo to Zieliński zagrał w pierwszym składzie i myślę, że w dodatku zagrał pełne 90 minut.

I myślę, że Christian Kiewu z tego wyboru jak najbardziej może się cieszyć, że go podjął, bo Zieliński jak najbardziej odpłacił się za daną szansę.

Po raz kolejny w kontekście Zielińskiego czymś, co najbardziej mi się rzuca w oczy jest jego kras piłką przy nodze.

Również ten pierwszy kontakt, którym potrafi naprawdę dużo zmienić Zieliński, robi ogromne wrażenie, pokazuje, że jest to piłkarz z ogromną klasą.

Zieliński jednak ma widać, że ma te inklinacje ofensywne.

Czymś, co naznaczyło ten mecz w kontekście Zielińskiego, chociaż ja nie uważam, że jest to jedyny i najważniejszy punkt w tym meczu właśnie w kontekście polskiego zawodnika, jest na pewno bramka z 39 minuty po tym, jak świetnie wykorzystał rzut karny, który zresztą sam wypracował.

Po raz kolejny w tym sezonie Zieliński decydował się na strzał z dystansu, co pokazuje jaką pewność w tym sezonie, jaka pewność w tym sezonie mu towarzyszy.

a ta bramka kontaktowa jaką zdobył Piotr Zieliński na pewno dodała Nerazzurri skrzydeł.

Wspominałem, że moim zdaniem ta bramka oczywiście była ważnym elementem w tym meczu, ale nie była w przypadku Zielińskiego jedynym na co warto zwrócić uwagę.

Po raz kolejny mnóstwo ważnych odbiorów Zielińskiego w tym meczu.

Jedna z nich to strzał Dimarko w słupek po odbiorze Zielińskiego.

Sytuacja strzelecka, po której Zieliński mógł skompletować dublet, potem jak odebrał piłkę i zagrał ją do Lautaro Martineza, ten odegrał mu w polu karnym, ale Zieliński wówczas się lekko chyba poślizgnął.

No i kolejny odbiór Zielińskiego, który zaowocował koniec końców bramką Di Marco, co pokazuje tylko jak dużo tych odbiorów i jak ważne były te odbiory w tym spotkaniu.

Więc to pokazuje jak bardzo wszechstronny na boisku był, jak bardzo wszechobecny w rozegraniu i jak aktywny w obronie jednocześnie był Zieliński w tym spotkaniu.

No ale jeszcze nigdy od czasu jak nagrywam podcast nie był to Piotr Zieliński.

Zazwyczaj był to czy Nikola Zalewski, czy Kasprur Urbański, w zeszłym sezonie długimi momentami, w tym sezonie zdarzało się, że również był to Sebastian Walukiewicz, no ale do Zielińskiego jakoś nigdy tak nie było mi po drodze, zawsze prezentował się raczej poniżej tej formy, jaką uważam, że chciałbym w jego przypadku oglądać, również dosyć często jednak siedział na ławce rezerwowych, męczyły go w dodatku urazy.

Więc raczej się nie składało właśnie do tego, żebym 31-latka tak bardzo, tak dokładnie śledził w każdym spotkaniu, ale od ostatniego miesiąca, od czasu kiedy w Interze zaczął pełnić tak ważną rolę, nie ukrywam, że jest on moim ulubionym polskim zawodnikiem obecnie w Serie A i oglądanie go wiąże się z ogromną przyjemnością, więc jeżeli ktoś nawet nie jest fanem Interu, czy przesadnie meczów Interu nie ogląda, to proponuję, żeby raz na jakiś czas, przynajmniej dla Piotra Zielińskiego, włączyć właśnie spotkania Nerazurich.

Za to spotkanie wystawiłem Zielińskiemu ocenę 7,5.

W porównaniu do Piotra Zielińskiego moim zdaniem Sebastian Walukiewicz raczej ze średnim występem, zresztą kolejnym średnim występem w ostatnim czasie.

Nie spodziewałem się tego, podobnie jak w przypadku Piotra Zielińskiego, że po tym jak rozegrał mecz w Lidze Mistrzów znajdzie się już w wyjściowym składzie na mecz ligowy.