Mentionsy

Bordo i Alarm na Osiedlu Była późna noc.

Bordo, czarno-biały border collie, z lekko niebieskimi oczami, leżał na swoim legowisku przy łóżku.

Bordo?

Bordo wystawił nos i natychmiast spojrzał w lewo, w stronę sąsiedniego domu.

To... chyba nie jest zwykły dźwięk, powiedziała, a Bordo zaszczekał ponownie, tym razem trochę głośniej.

Bordo nigdy nie zachowywał się tak bez powodu.

No dobrze, Bordo.

Ale Bordo nie potrzebował prowadzenia.

Szli alejką między blokami, mijając kolejne klatki schodowe, gdy nagle Bordo zatrzymał się przy jednym z ogrodzonych ogródków.

Bordo wpatrywał się w okno z niesamowitym skupieniem.

Ale Bordo nigdy się nie mylił.

Proszę się nie martwić, ale jestem pod Państwa oknem z Bordo.

Bordo patrzył na panią Anię, a ona cicho powiedziała – Znowu masz rację, przyjacielu.

W tej cichej, bezruchomej scenerii pani Ania i Bordo stali pod oknem sąsiadów, nasłuchując cichych piknięć dobiegających z wnętrza domu.

Gdyby nie Bordo, pewnie spałbym dalej, powiedział otwierając furtkę i kierując się w stronę drzwi wejściowych.

Bordo przyglądał mu się uważnie.

Pani Ania spojrzała na Bordo.

Gdyby nie wy... Spojrzał z wdzięcznością na panią Anię, a potem na Bordo.

Bordo wstał i podszedł do furtki.

Gdy pan Witek wrócił do domu, a pani Ania z Bordo zostali jeszcze przez chwilę na zewnątrz, cała okolica znowu wydawała się spokojna.

Bordo siedział na trawniku przed domem pana Witka i jeszcze raz nasłuchiwał.

– Gdyby nie ty, Bordo!

Gdy mijali kolejne domy, Bordo zatrzymywał się co kilka kroków.

Ale po chwili Bordo spokojnie odwrócił się i wrócił na ścieżkę.

Bordo, choć nie rozumiał słów, czuł atmosferę.