Mentionsy

Bordo i Sylwestrowa Noc Sylwester przywitał miasteczko śnieżną ciszą.

Tylko ona, kubek herbaty i Bordo.

Bordo leżał przy kanapie, z pyskiem opartym na łapach.

Bordo nie lubił Sylwestra.

Bordo podskoczył i uciekł w kąt pokoju.

Spokojnie, Bordo.

Pani Ania spojrzała na Bordo.

Bordo podszedł do drzwi i spojrzał na panią Anię, potem na Martę, a potem znów na drzwi.

Bordo uniósł głowę.

Bordo stał obok, uważnie słuchając.

Ale zanim Marta zdążyła usiąść, Bordo odwrócił się w stronę drzwi.

Bordo spojrzał raz jeszcze na Anię, potem na Martę i znowu na klamkę.

Dobrze, Bordo.

Bordo spojrzał jej prosto w oczy.

Bordo zrobił pierwszy krok w białą noc.

Każdy wybuch sprawiał, że ciało Bordo napięło się instynktownie, jakby chciał zawrócić, schować się z powrotem w ciepłym domu.

Bordo podniósł pysk i powęszył.

Bordo pobiegł tą samą trasą.

Bordo zbliżył się powoli.

Bordo drgnął, przykucnął i schował pysk między łapami.

Bordo pochylił się i powęszył.

Bordo odwrócił się w stronę zaspy, za którą ledwie wystawała noga ławki.

W jego oczach widać było ten sam lęk, który znał Bordo.

Bordo nie szczekał, nie warczał.

Kiedy Bordo zbliżył się o kilka kroków, szczeniak wcisnął się głębiej pod ławkę, jakby nie rozpoznawał czy to wróg, czy przyjaciel.