Mentionsy

Tęczowy Obserwator Madzia, dwunastoletnia dziewczynka z miasteczka pełnego zielonych łąk i wysokich lasów, marzyła o tym, by stać się znaną w internecie.

Pewnego dnia, po kolejnej nieudanej próbie uchwycenia idealnego zdjęcia, Madzia usiadła w swoim pokoju i spojrzała na ekran telefonu.

Godzinę później Madzia zerknęła na ekran i zamarła.

Piękne zdjęcie, Madziu.

Madzia czytała ten komentarz kilka razy.

Następnego ranka Madzia obudziła się wcześniej niż zwykle.

Madzia rozejrzała się wokół, szukając inspiracji.

Madzia przyklękła i zrobiła zdjęcie z bliska.

Madzia wstrzymała oddech.

Jesteś na dobrej drodze, Madziu.

Madzia przez chwilę patrzyła na ten tekst, zastanawiając się, czy ktoś robi sobie z niej żarty.

Madzia poczuła dreszcz na plecach.

Madzia nie mogła przestać myśleć o symbolach, które zauważyła w tęczy.

Serce Madzi zabiło szybciej.

Madzia aż usiadła z wrażenia.

Madzia nie miała pojęcia, co to mogło oznaczać.

Madzia spędziła cały poranek zastanawiając się nad słowami tęczowego obserwatora.

Madzia rozejrzała się uważnie, szukając czegokolwiek niezwykłego.

Madzia wpatrywała się w te słowa, a jej serce zaczęło bić szybciej.

Madzia spojrzała na nią zaskoczona.

Madzia wstrzymała oddech.

Madzia została sama nad strumieniem, ale w jej sercu pojawiło się nowe przekonanie.

Madzia wróciła do domu z głową pełną myśli.

Dziękuję, Madzia spojrzała na podpis.

Madzia zdała sobie sprawę, że prawdziwa wartość jej pracy nie leży w liczbie lajków, lecz w emocjach, jakie wywołuje.

Madzia usiadła przed komputerem i otworzyła mapę swojego miasteczka.

Następnego ranka Madzia czuła w sobie nowe pokłady energii.

Madzia była przekonana, że musi to dalej zgłębiać.

Madzia poczuła wzruszenie.

Zosia, zainspirowana zdjęciami Madzi, zaczęła rysować swoje własne tęcze, a Madzia coraz częściej myślała o tym, jak wiele nowych znajomości zawdzięcza swoim zdjęciom.

Pojawiły się wiadomości od kilku innych osób, które podziękowały Madzi za jej zdjęcia.

Inna osoba napisała, że zdjęcia Madzi przypomniały jej o marzeniu, by zostać fotografem, które porzuciła dawno temu.

Madzia czuła, że dzięki swojej pasji nie tylko zmienia życie innych, ale też zmienia samą siebie.

Kolejne dni były dla Madzi pełne nowych odkryć.

Madzia już nie martwiła się o lajki czy popularność.

Pewnego popołudnia, kiedy słońce wychyliło się zza chmur po letnim deszczu, Madzia wybrała się na spacer w swoje ulubione miejsce.

Madzia wzięła głęboki oddech.

Nagle Madzia poczuła w sobie ogromny spokój.

Madzia wiedziała, że jej droga dopiero się zaczyna, ale teraz miała pewność, że robi coś ważnego.