Mentionsy

Jest to finałowe wydarzenie Tomb Majdera 2026 w podcaście Bez Dyskusji, czyli miesiąca, w którym mierzyliśmy się z Lara Croft, Tomb Raiderami, ekranizacjami oraz grami.

Ola już to robiła rok temu, zresztą wszyscy to robiliśmy rok temu, kiedy zaraz po nagraniu tego odcinka o samej Larze Croft myśleliśmy, że już za chwilę będzie Tomb Raider w Bez Dyskusji.

Tak jak ostatnio ja i Asia rozmawialiśmy raczej na podstawie wspomnień i przypominaliśmy sobie jak to było o Tomb Raiderze myśleć, w Tomb Raidera grać wtedy w latach 90.

Jeżeli chodzi o historię tej produkcji, wielokrotnie już chyba mówiliśmy o niej w Bez Dyskusji, więc odsyłamy raczej do odcinków poprzednich i w tych odcinkach dużo elementów historycznych dotyczących powstania Tomb Raidera znajdziecie.

Asia, jak Ci się gra w Tomb Raidera 1 teraz, 30 lat później?

Tylko że w Mario to są, wiecie, kolorowe, niewielkie krainy, po których się skacze, a Tomb Raider mówi, a my zrobimy przestrzeń 3D.

I w ogóle powiedz nam wszystkim tutaj, jak się przechodzi Tomb Raidera, nie mając tej retro perspektywy z oryginalnymi grami?

To znaczy ja troszkę miałam, bo ja grałam w Tomb Raider'a pierwszego gdzieś za dzieciaka, ale bardzo mało.

Co się dzieje, że ty przeszłaś Residenta, dwójkę Tomb Raider, a jedynkę grasz w Baldura w ogóle?

Jeżeli chodzi o to sterowanie i wszelkie archaizmy związane z nim w pierwszym Tomb Raiderze, jest taka cała szkoła, ta szkoła wydaje mi się, że wraz z premierą remasterów już straci wokalność, ale taka szkoła, która mówi, że w związku z faktem, że oni zbudowali tę grę na siatce i to widać, że ona jest zbudowana na siatce, zbudowana jest po prostu z sześciokątów.

Bardzo ludologiczne podejście mamy, że najpierw gadamy o gameplayu, ale też najczęściej na tym gameplayu się kończy dyskusja na temat Tomb Raidera.

Co sprawia, że Tomb Raider z 96 roku do dzisiaj jest wyjątkową grą wideo?

Ja zresztą bardzo lubię to w tych takich starszych platformerach, to samo lubiłam w Soul Reaverze, który zresztą bardzo dużo czerpie z Tomb Raidera, że

To co ja pamiętam za dzieciaka z Tomb Raidera to ta samotność, te takie wajby, jestem w starożytnej lokacji i dokładnie to samo miałam tutaj teraz, więc bardzo spoko.

Zresztą w ogóle pierwszy Tomb Raider ma water temple.

Tutaj bardzo intensywnego przekroczenia, bo to co się wyprawia w pierwszym Tomb Raiderze pod sam koniec.

Tomb Raider idzie dużo grubiej, szanowni państwo.

I potem Uncharted robi to samo i nowe Tomb Raidery też mają tego typu pomysły.

I kończąc taką pierwszą połowę naszej rozmowy o Tomb Raiderze, zamkniemy symbolicznie starym zwyczajem, czyli oceną liczbową dla gry Tomb Raider.

Zróbmy to po prostu, żeby też można było tak wpisać tego Tomb Raidera jak gdyby w naszą tabelę kulturową rankingu wszechczasów bez dyskusji.

8 na 10, dlatego że trzeba zawsze mieć z tyłu głowy, jak nietypowym, archaicznym, anachronicznym wręcz doświadczeniem jest Tomb Raider.

Mam najgorsza rzecz, pojedyncza najgorsza rzecz w Tomb Raiderze.

I to była taka część ludologiczna, wydaje mi się, rozmowy o Tomb Raiderze.

O, to było takie profilaktyczne, a jeżeli jednak to był jeden odcinek, to teraz jest bardzo dziwnie słuchając tego, bo mówimy, że witamy z powrotem w tej rozmowie, to może przerwa na kawę, ktoś powinien zaparzyć kawę i teraz powinien do nas wrócić, albo przejść tego Tomb Raidera i do nas wrócić, bo teraz już rzeczywiście o lokacjach po kolei.

Przejście Tomb Raidera to przejście czterech przepastnych światów złożonych z kilku poziomów każdy.

Ja uwielbiam oprawę wizualną oryginalnej Tomb Raiderów.

A co do deskorolki, to Tomb Raider też ma w sobie elementy lat 90., ale zostawmy deskorolkę jeszcze na chwilę.

Jak się pisze albo się czyta o pierwszym Tomb Raiderze, to nie ma bata, żeby ktoś nie wspomniał o tej ręce.

Ja się w ogóle dziwię, że ty, Ola, wytrzymałaś sama grając w Tomb Raidera, która jest bardzo horrorową grą.

Trzecią lokacją w Tomb Raiderze jest Egipt.

W grze pod tytułem Tomb Raider pojawia się Egipt.

Wiesz co, mimo że, tak jak powiedziałam wcześniej, ona była taka jakby bardziej monotonna kolorystycznie, to trzeba przyznać jedną rzecz, że ten taka blokowa konstrukcja Tomb Raidera najbardziej do Egiptu pasuje.

To wybierzmy, co jest najlepszym momentem pierwszego Tomb Raidera.

To wybierzmy najgłupszy moment gry Tomb Raider.

Nie, dlaczego, dlaczego w moim Tomb Raiderze, gdzie ja już, ja już tutaj zagadki archeologiczne rozwiązuję jak pro, nie?

Czy Tomb Raider to najważniejsza gra 1996 roku?

Czy dla was Tomb Raider to jest największa gra z tych wymienionych, czy nie?

Asiu, 96 rok to bardziej jakieś inne tytuły czy Tomb Raider?

Bo, tak jak mówię, w Tomb Raidera grałam z tą moją przyjaciółką i to też było fajne doświadczenie takie do grania z przyjaciółką.

Podcast to medium, w którym cisza jest niemile widziana, ale czasami ta cisza jest wypełniona jakimś ambientem Tomb Raidera, więc miejmy nadzieję, że była do przeżycia.

Przez wiele lat, ale Tomb Raider był zawsze.

I jakby Tomb Raider zawsze gdzieś tam był, czy grałam, czy nie grałam, wiedziałam, że ta gra istnieje, wiedziałam, że jest ważna, chciałam w nią zagrać, albo sobie nawet gdzieś tam popykałam.

Gdzieś tam była, jasne, ale nie miała takiego wielkiego impaktu kulturowego, jak Tomb Raider 1, o którym wszyscy słyszeli i wszyscy wiedzieli, że to jest.

I część naszych przyjaciół z Discorda napisała własne wspomnienia z pierwszym Tomb Raiderem, więc przeczytamy.

Kmiot pisze, ach Tomb Raider 1.

Do Tomb Raidera pierwszego mam masę sentymentu, ale generalnie w niego tylko nieśmiało pogrywałem niż grałem.

Pierwszą grą 3D, w którą zagrałem, był Tomb Raider.

Tomb Raider od Core to seria, która mnie zachwyciła absolutnie wszystkim.

Był nawet moment, kiedy w każdej grze TPP doszukiwałem się tego, by jak najbardziej przypominała ona Tomb Raidera.

Ja pamiętam, że Duke Nukem był taki bardzo Tomb Raidero podobny.

Nie wiem czy pamiętacie, ale były odsłony Duke'a, które były totalnie Tomb Raiderami, czyli...

Tomb Raider 1 zagrałem po przejściu trzeciej części i pomimo wyraźnie uboższej zawartości graficzno-gameplayowej szybko się przyzwyczaiłem i wsiąkłem bez reszty.

Tomb Raider 1 ma też ode mnie wyróżnienie za najbardziej absurdalnego przeciwnika w całej serii.

Jest jeszcze jedna kwestia, za którą cenię pierwsze Tomb Raidery.

Parchemiasz pisze, nie grałem w te najstarsze Tomb Raidery, ale kurcze Legend to był bęger legendarny.

To chwilę później miałem pierwszą styczność z demem Tomb Raidera 3.

Więc historycznie pierwszym Tomb Raiderem, który przechodziło mi się już płynnie i przyjemnie był Legend.

Klasyczne Tomb Raidery od 1 do 3 doceniłem i uczciwie przeszedłem, prawie, dopiero przy okazji remastera.

To była bardzo długa przygoda dla nas, cały ten miesiąc z Tomb Raiderem, cały Tomb Majder, granie w tę grę, wspominanie jej, oglądanie niesamowicie nostalgicznego filmu z Angeliną Jolie i jesteśmy odrobinkę jako podcast zmęczeni cyklami, dlatego zaraz zaczyna się następny cykl.