Mentionsy

Po pierwsze mamy cały czas ten pewien konstytucyjny niesmak związany z tym, że ówczesny marszałek Szymon Hołownia doprowadził do zaprzysiężenia w sytuacji, w której nie mieliśmy i nie mamy do tej pory stwierdzenia ważności wyborów przez Sąd Najwyższy.

Przypomnę, że to stwierdzenie nastąpiło przez Nielegalną Izbę Kontroli Nadzwyczajnej Spraw Publicznych, więc nie ma waloru stwierdzenia ważności wyborów przez Sąd Najwyższy, a poza tym ten rok pokazał, że ten bilans, zresztą czego się spodziewaliśmy,

No to jest dla mnie właśnie najistotniejszy element tej całej, tego co się stało w Sądzie Najwyższym.

Cały czas jest, kir powiewa nad Sądem Najwyższym.

Ustawa o Sądzie Najwyższym wyraźnie mówi, pierwszym prezesem Sądu Najwyższego może zostać wyłącznie sędzia Sądu Najwyższego, a nie osoba, która wadliwie pełni tę funkcję, jest neosędzią, więc to jest najważniejsza kwestia.

Wyraźnie, że nieprawidłowo sformowany skład sądu na podstawie KPK, Kodeksu Postępowania Kardego i Kodeksu Postępowania Cywilnego następuje wówczas, jeżeli w Sądzie Najwyższym zasiada osoba powołana na wniosek NEO KRS-u, czyli tej Krajowej Rady Sądownictwa, ukonstytuowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 roku.

Bo jednak minęły trzy lata rządów koalicji 15 października i to przywracanie praworządności wygląda tak, że dzisiaj w Sądzie Najwyższym mamy dwie trzecie tak zwanych neosędziów, czyli tych powołanych przez upolitycznioną Krajową Radę Sądownictwa.

Jeśli ktoś został wadliwie powołany, to choćby siedział tam 100 lat w tym Sądzie Najwyższym, to nie nabędzie tej legalności.

Minęło 2,5 roku i nadal mamy taki Sąd Najwyższy.