Mentionsy

Technologiom kosmicznym zawdzięczamy w naszym codziennym życiu bardzo wiele, od telefonów, przez GPS, po prognozowanie pogody, ale to także dane, informacje i tutaj...

informacja bardzo ciekawa dla nas wszystkich, pierwszy polski wojskowy satelita, całkiem niedawno wystrzelony, no ale to te dobre strony są też trochę ciemniejsze strony tych technologii kosmicznych i wszystkiego, co w kosmos wysyłamy.

Ze mną Szymon Rzewuski z Koła Naukowego PWR in Space, Politechnika Wrocławska.

Ale najprościej chyba będzie wyjaśnić to jako po prostu pewną swego rodzaju ideę zapożyczoną, ale z innego źródła tutaj, ale zupełnie odmiennego.

Natomiast właśnie gdzieś studenci z naszej organizacji, naszego koła naukowego pomyśleli, że wow, to jest potencjał na kosmos, to jest potencjał na zbieranie odpadów.

To znaczy, cóż, w kosmos tak łatwo nie jest wysłać czegokolwiek, więc trzeba było znaleźć jakiś inny pomysł na przetestowanie i to jest właśnie to, czym my się zajęliśmy.

Czyli powiedziałeś inspiracja z innego projektu, który służył do czegoś zupełnie innego, bo pod wodą wy wyobraziliście sobie tę koncepcję w kosmosie.

Ja oglądając to wasze rozwiązanie miałem takie dwa skojarzenia i zastanawiam się, czy być może tu też była jakaś inspiracja.

W takich miejscach, nie wiem, wesołych miasteczkach, czy w miejscach, gdzie stoją takie automaty, wrzuca się monetę i taki metalowy chwytak, którym można wyciągnąć pluszaki, czy tam jakieś inne zabawki.

Mamy tutaj właśnie to połączenie, z jednej strony są maski, bo główna zasada to jest jednak, w ogóle to jest projekt z dziedziny tak zwanej robotyki miękkiej.

bardziej taka platforma opuszczająca się do przedmiotu, ale generalnie wysięgnik, można by powiedzieć, który właśnie musi podejść jak najbliżej przedmiotu, żeby potem te macki mogły się wokół niego owinać.

To jest też potencjał na rozwój w przyszłości, gdzie rośliny, definitywnie bardzo nieregularne kształty, dodatkowo bardzo delikatne, to również ze względu na tą właśnie robotykę miękką, na te silikonowe rurki mogłyby mieć to swoje zastosowanie.

Tak, tak, albo przesadzanie jakichś roślin liściastych, więc bardzo, bardzo różne.

I tutaj właśnie chciałem napomnieć, że chociażby jednym z testowanych obiektów była imitacja roślinki, którą właśnie się oplatowało.

Sprawdzało się, czy ten chwytak w ogóle jest w stanie podnieść, jakie siły oddziałują na taką roślinkę.

element, no tak najprościej chyba to określić, który też właśnie sprawdzaliśmy, jak to wokół takich wypustek różnych może się owinąć, żeby dobrze to złapać.

No i teraz pytanie takie właściwie podstawowe, jakie powinniśmy zadać, to dlaczego one nie wracają?

intencjonalnie sprowadzamy je na Ziemię, ale jednak korzystając z tego, że większość tych obiektów, tych satelit chociażby, jest na dosyć niskiej orbicie ziemskiej, to one po prostu po pewnym czasie bez korekt tej orbity spadną, wejdą w atmosferę, tam spalą się, więc to jest ten plus.

A w jakim tempie zwiększa się zagęszczenie inaczej, to co wysyłamy w kosmos?

Patrząc na rozwój technologii satelitarnej, to nie wiem, spoglądając chociażby na komercyjne stare linki, zresztą to można zobaczyć przy odrobinie szczęścia gołym okiem, to też jest bardzo ciekawy widok, trochę mnie to przypominało takie

Tutaj na przykład swoją drogą pracę naukową na ten temat jeden z członków naszego koła zrobił o problematyce orbity geostacjonarnej.

Jak wspomniałeś o Europejskiej Agencji Kosmicznej, to pomyślałem o tym, co jeszcze kilka miesięcy temu rozgrzewało nas wszystkich, nawet osoby, które nie mają nic wspólnego z kosmosem, ale interesują się po prostu tym, co się dzieje, czyli oczywiście chodzi o

polską misję Ignis i pytanie, bo jesteś przedstawicielem koła naukowego, jak wielu nowych członków zapisało się po tej polskiej misji, po tym jak wielkie tournée również po mediach, po różnych miejscach, po uczelniach zrobił Sławosz Uznański-Wiśniewski.

Czy to jest taki boom widoczny na uczelni, że coraz więcej osób interesuje się kosmosem?

W tym roku mieliśmy chyba największą rekrutację od początku istnienia koła.

Czy polski sektor kosmiczny stworzy takie, czy tworzy już miejsca pracy dla naszych inżynierów?

Czy to jest automatycznie skończenie studiów i dyplom inżyniera oznacza trochę

jak bilet do jakiegoś innego kraju, nie wiem, do Stanów czy do innego miejsca, gdzie te technologie kosmiczne są bardziej rozwijane.

New Space, że tak to w cudzysłowie ujmę, czyli gdzieś tam sektor zajmujący się komercjalnymi projektami, gdzieś tam wdrażaniem tego od strony tej prywatnej i też u nas akurat w Polsce jest większe skupienie właśnie na satelitach, chociażby ISAI.

Generalnie absolwenci gdzieś tam, politechniki, którzy do koła naukowego, w którym jestem, także uczęszczali, aktualnie właśnie w tych firmach pracują, więc to jest...

Ostatnio start miała rakieta Perun firmy Space Forest.

Jeszcze wcześniej można pamiętać, że swój lot miał Bursztyn Instytutu Lotnictwa.

To nie są tak duże rakiety oczywiście jak te NASA, SpaceX czy Europejskiej Agencji Kosmicznej, ale to są rakiety, które trzeba zrobić, żeby potem móc iść dalej.

Zastanawiam się, czy to jest tak, że te zdjęcia można robić też jak jest pochmurne niebo, bo to są bardzo interesujące rzeczy, jak to wygląda od strony takiej praktyczno-technologicznej.

Tak, jeżeli chodzi o kolory, to tutaj definitywnie ciężej.

Ale to oczywiście też generuje bardzo wiele innych problemów, ryzyk związanych choćby z bezpieczeństwem, bo to jest...

No ale bezpieczeństwo to może temat na inną rozmowę.

Dziś rozmawialiśmy głównie o kosmicznych odpadach, ale parę innych wątków też się pojawiło i o tym wszystkim mówił Szymon Drzewuski z Koła Naukowego PWR, In Space PWR.

Zapraszam i zachęcam do oglądania kolejnych odcinków wideokastu w Zielonej Interii Przemysła Białkowskiej.