Mentionsy

o samym świętym Pawle też, ponieważ taką notkę historyczną nam zostawia o tym, że po nawróceniu, po spotkaniu się z Jezusem Chrystusem zmartwychwstałym, on udaje się na trzy lata do Arabii.

Paweł opowiada tu też taką sytuację, jaką miał konfliktową z Piotrem, ponieważ kiedy był w Antiochi św.

No i Paweł upomniał go za tą obłudę tak naprawdę, bo jak ich nie było, tych judeochrześcijan, to nie było problemu.

Paweł bardzo ostro zareagował, upomniał św.

Tam jest w relacji ja-ty, ale jeżeli chodzi o sprawy publiczne, pamiętajmy o tym, że mamy kilka modeli upomnień w Piśmie Świętym.

Święty Paweł na przykład w liście do Tymoteusza mówi o tym, że jeżeli ktoś grzeszy publicznie, należy również upomnieć go publicznie.

Paweł będzie tutaj omawiał coś, co będzie bardzo ważne dla niego i co będzie pewną nowością.

Święty Paweł, pisząc ten list, jest ewidentnie oburzony.

Ale święty Paweł niestety musiał się tutaj zderzyć z judeosześcianami, którzy przebywają na teren Galacji.

I tutaj Paweł mówi o zbawieniu przez wiarę.

A mianowicie najważniejsze jest pamiętać to, iż święty Paweł nie jest zbyt precyzyjny, jeśli chodzi o używanie słów.

Które dzisiaj w teologii są oczywiście jasno określone, natomiast jeżeli chodzi o listy Pawła, wydaje się, że Paweł używa niekiedy zamiennie tych słów i tu się rodzi cały problem.

Paweł nie pisałby tej tzw.

Paweł jest nieprecyzyjny, jeśli chodzi o słowa i dlatego trzeba jakby z treści jego listów zrozumieć, co on chce nam powiedzieć.

Paweł chce właśnie to nam powiedzieć, że każdy z nas został odkupiony darmo, jak to pisze właśnie w liście do Rzymy.

Paweł pisze do chrześcijan, którzy dopiero przyjęli wiarę.

Paweł ewidentnie stara się wyłożyć tym galatom, żeby nie odchodzili od tego i mówi to w bardzo ostrych słowach, w tym jego przekonaniu, że ci judeo-chrześcijanie psują mu

Paweł stara się tych chrześcijan, podobnie jak w Koryncie, na nowo odzyskać, bo jest świadomy zagrożenia wpływu tych judeochrześcijan

Paweł zachęca do życia w wolności Bożej, to znaczy się

Paweł nie mówi niczego innego niż to, co mówił Pan Jezus, że najważniejsze przekazanie jest przekazanie miłości.

Paweł pokazuje, jakie są uczynki ciała, jej konsekwencje tych uczynków, ale też ukazuje, jakie są owoce ducha, że to jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, że człowiek, który

Paweł też chce powiedzieć, że idąc za głosem Boga będziesz doświadczał szczęścia, bo szczęście to nie jest tylko kwestia pewnych warunków, w których żyjemy, ale przede wszystkim kwestia serca, w jakim ono jest stanie, jeżeli ono jest scalone.

Paweł tak naprawdę zachęca nas do tego, abyśmy nie zniechęcali się do pójścia za tym głosem Boga, dlatego że tam jest ukryte nasze szczęście tak naprawdę.

Paweł w tym liście bardzo często porusza temat obrzezania.

Chcę podkreślić ten Paweł, że to, co najważniejsze w życiu wiary każdego człowieka, to ta intymna relacja człowieka z Bogiem.

Taki człowiek de facto jest niewierzący, bo właśnie wiara w Piśmie Świętym wyraża się poprzez zaufanie i na to naciska ten święty Paweł.