Mentionsy

Trzeba zacząć od tego, że przed Soborem Watykańskim II, czyli przed rokiem 1962, w Kościele istniało wiele rytów liturgicznych mszy świętej.

Jana Chryzostoma lub św.

O ile się nie mylę, w kościele katolickim istnieją obecnie 23 różne kościoły wschodnie, które sprawują liturgię po grecku, cerkiewno-słowiańsku albo w językach narodowych, ciągle pozostając w pełnej komunii z Rzymem, z kościołem katolickim.

Pamiętajmy, że przed Soborem Trydenckim, który miał miejsce w XVI wieku, nie było jednej liturgii mszy świętej w kościele, tak jak dzisiaj to mamy.

ma prawo dokonywać zmian w liturgii mszy świętej.

Grzegorza Wielkiego, po Piusa V, Piusa X, Piusa XII, Paweł VI i Benedykta XVI, wszyscy oni dokonywali reform liturgicznych, bo mają do tego pełne prawo.

Ona została wydana w 1917 roku, która dokumentuje rozmowy profesora liturgiki z proboszczem i wikariuszem wiejskiej parafii

Te zmiany liturgiczne w tej mszy zostały zatwierdzone w dokumencie Sacro Sanctum Concilium, czyli Konstytucja o Liturgii.

I tutaj zwolennicy mszy łacińskiej często pomijają fakt, że przed Soborem Watykańskim II ludzie, którzy uczestniczyli w mszy świętej po łacinie, zwykle odmawiali różaniec.

bo nie rozumieli po prostu języka liturgii.

I dlatego też wprowadzono takie zmiany jak wprowadzanie języków narodowych obok łaciny, aby wierni lepiej rozumieli słowa liturgii, rozszerzenie liczby czytań biblijnych na trzyletni cykl czytań zamiast jednorocznego, jak to było wcześniej, co pozwala też lepiej poznać Pismo Święte.

Zatem celem tych zmian nie było pogorszenie liturgii, ale uczynienie jej bardziej dostępną i zrozumiałą dla wiernych w Kościele.

Ponadto, jeśli, moi drodzy, ktoś twierdzi, że wiecie, Sobór Watykański II jest nieważny, bo jacyś tam masoni byli, no słuchajcie, należałoby podobnie odrzucić wszystkie chyba inne sobory.

Bo wcześniej zdarzały się już nadużycia, czy jakieś tam korupcje przy wyborze papieży, wiemy to z historii, czy jakieś tam wpływy polityczne.

kiedy były kontrowersje związane z nauką Pawła, bo wprowadził pewne nowości i autorytet Kościoła w osobie Piotra i apostołów przyjęli jego nauczanie, wielu judeo-chrześcijan nie przyjęło tego i utrudniało życie św.

I mamy o tym w drugim liście do Koryntian, mamy o tym w liście do Galacjan.

Jan Paweł II, czy wielu innych.

Następnym razem będzie już w Biblii nieobecny.