Mentionsy

I próbuje się ten autyzm pokazywać w najróżniejsze sposoby, że niby jest spoko.

Więc my ludzie mamy coś takiego, że podejmujemy decyzję o tym, co lubimy, czego nie lubimy, najczęściej na podstawie naszego pierwszego zetknięcia się z tym.

czujemy się dobrze i bezpiecznie przy rzeczach, które znamy, lubimy, wiemy, jak te wyglądają.

Oni się inaczej zachowują, może nie mają ładnych fryzur, albo mają inne fryzury, albo siedzą dziwnie, albo się patrzą za bardzo i tak dalej, i tak dalej.

I dodatkowo jeszcze, co jest najgorsze w naszych zachowaniach, to jest to, że my ludzie faworyzujemy tych, którzy są podobni do nas.

Więc trochę ten program cementuje to postrzeganie autyzmu, które jest takie, jakie jest.

Z drugiej strony też normalizuje pewne rzeczy, no bo kiedyś to tych autystyków właśnie, którzy się stimowali, czyli te takie powtarzalne ruchy robią, którzy zachowywali się tak, jak chcieliby się zachowywać, no to się chowało, nie?

Czyli to, że mamy tę hiperłączność, wiele różnych połączeń w mózgu, co przekłada się na to, że czujemy bardziej zapachy, słyszymy bardziej dźwięki, widzimy bardziej kolory i na przykład światło nam przeszkadza.

Objawia się to tak, że się wycofujemy

No to ja miałem tylko raz jeden taki, kurczę, no zmutyzm, taki shutdown, to jest to, jak pamiętam w liceum i tutaj muszę podziękować Tomkowi i Łukaszowi, w sumie bardzo dziękuję, że mnie słuchają.

No bo w odróżnieniu od tego meltdownu, który po prostu wywala wszystko na zewnątrz i te wszystkie sensoryczne rzeczy reguluje poprzez wywalenie, to shutdown wsadza sobie to do środka, wycofuje się i reguluje to sobie w samotności.

I tworzy atmosferę tego, że ona teraz potrzebuje się, nie wiem, zrelaksować albo coś.

Tak jak inni od tego oczekują.

No i dużo tego typu energii, plus stres, czyli na przykład jeżeli ktoś nam zaburzy nasze rutyny, albo zmieni coś, co my sobie już wymyśliliśmy, albo każe nam się zajmować rzeczą, która nas nie interesuje, plus otoczenie, które na przykład emituje różne bodźce, czyli na przykład, nie wiem, pracujemy w biurze koło kuchni.

Czyli przestają one być interesujące, jeżeli przestają być interesujące rzeczy, które zawsze nas fascynowały, to trzeba zacząć już tutaj mocno pracować.

No i generalnie trwa to dużo dłużej niż meltdown czy shutdown, bo to są takie jednorazowe reakcje, a wypalenie autystyczne może trwać miesiące, tygodnie, nawet lata, jeżeli się go nie zaopiekuje.

Tak, bujanie się, giwanie nóżką, różne rzeczy.

Stałe zasady bazujące na samoświadomości, czyli na przykład ja mam taką zasadę, że jeszcze testuję tam różne granice tej zasady, ale wiem, że na pewno będę miała taką zasadę maksymalnie 6 warsztatów w miesiącu.

Więc to jakby obserwuję.

Albo ja, bo się jeszcze bardziej zamaskujesz.

Planowanie dnia z takim własnym cyklem energii, czyli kiedy najlepiej funkcjonujemy, kiedy już nie funkcjonujemy.

Już nie pracujmy po tej 20, jeżeli tam nie pracujemy, ale bo na przykład, jak moja znajoma, po 20 dopiero siada do pracy, bo rano po prostu nic tam nie działa.

Nie pracujemy w ogóle nic.

Jeśli temat, który poruszamy dotyczy ciebie lub twojej firmy i potrzebujesz wsparcia, by sobie z nim poradzić, skontaktuj się z nami na stronie www.woopa.pl Wracamy do rozmowy.

Czad GPT reaguje na to świetnie.