Mentionsy

I przez to, że te książki były ogromnymi bestsellerami, bo kiedyś w PRL-u nie było tak dużo nowości, że dziennie wydaje się 20 książek, czy więcej nawet.

Tłumaczka, przede wszystkim dobrej literatury, dlatego że jeszcze raz wspomnimy, że w czasach PRL-u brakowało nieustająco papieru, był nakaz odgórny co można drukować, więc drukowano tylko literaturę taką dobrą.

I na przykład za głębokiego PRL-u Mira przetłumaczyła trzy książki Jean Didion, nieznanej wtedy jeszcze aż tak jak dzisiaj, z medalem od Baracka Obamy, jednej z najsłynniejszych publicystek, można powiedzieć, na świecie.

Za nim została żoną swojego drugiego męża, czyli dyplomaty, bo wszyscy myślą, że ona została kobietą świętową, jak poślubiła Jerzego Michałowskiego, ambasadora PRL-owskiego, który przez przypadek został mianowany ambasadorem, ponieważ ówczesny ambasador po prostu zmarł z powodów naturalnych, bo miał prawie 100 lat na placówce w Londynie.

Mówimy o Wielkiej Brytanii i mówimy o czasach PRL-u, czyli tuż po wojnie, więc to były absolutnie wyjątkowe czasy.

Natomiast Mira wiele takich rzeczy wspierała z drugiego planu, bo jako żona oficjela PRL-owskiego oczywiście nie mogła z pierwszego planu tego.

No i chyba to całkiem nieźle ta anegdota podsumowuje ten trwający przecież dekady, jak to nazwać, flirt, ale też balansowanie czy próba jakiegoś lawirowania pomiędzy światami, zachodem szeroko pojętym i PRL-em, pomiędzy establishmentem

Już miała własne pieniądze, własne konto, bo oni też mieli równoległe konta, co w ogóle też może przypomnę słuchaczom młodszym na przykład, że w PRL-u nie można było mieć swobodnie paszportu w domu, ale nie można było też absolutnie otworzyć konta w dewizach, nawet jak się było ambasadorem.

Ona nie była nawet w stanie się dowiedzieć, co się z nim stało, będąc żoną dygnitarza PRL-owskiego, mając do dyspozycji pomoc oczywiście z bratniego mocarstwa, czyli ambasadorowej ZSRR.