Mentionsy

W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go, gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali spożywanie Paschy?

Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus i przygotowali Paschę.

To jest taki bardzo mroczny fragment, gdzie z całą mocą ujawnia się ludzki grzech jako porzucenie Jezusa, grzech jako zerwanie relacji z Jezusem, grzech jako zdradzenie miłości.

W centrum Ewangelii jest zawsze Jezus i Jego gesty miłości.

Jezus go do tego przygotowuje już od dłuższego czasu, bo co jakiś czas nazywa grzech, który popełnia Judasz.

Jezus głośno ten grzech wypowiada.

To zdanie Jezusa bardzo mocno też rezonuje we wszystkich uczniach, ale Judasza ma przygotować do jednego momentu.

I przyjdzie moment, kiedy Jezus je zada.

Odpowiedź na to pytanie nie odmieniłaby losu Jezusa, ale dla Judasza byłaby ocalająca.

I to jest w ogóle niezwykłe, bo Jezus dał mu słowa.

Dlaczego Judasz nie wyznał swojej winy przed Jezusem?

To jest dla nas tajemnicą, ale gdyby wyznał swoją winę przed przyjacielem, przed Jezusem, to zabrałby ze sobą pamięć tego przyjacielu, które znaczy, co znaczy, które jest prawdziwe i nie jest ironią.

Jezus w tamtym momencie w Ogrójcu, kiedy pyta przyjacielu po coś przyszedł, on nie ratuje siebie, ale robi co może, żeby uratować Judasza.

W centrum Ewangelii jest zawsze Jezus i Jego gesty miłości.

I dlatego Jezus mówi, przyjacielu, stało się i to czasami bardzo źle się stało, jest grzech i odpowiadasz za to.

A oddać swój grzech to znaczy szczerze wyznać nasz grzech przed Jezusem, nie przed byle kim, ale przed Jezusem.