Mentionsy

Będziemy mówić o tym, jak partia pracy Kira Starmera osuwa się po prostu w przepaść.

tymi wyborami, które wygrała Partia Pracy i my tutaj z Miłoszem mieliśmy odcinek, co to będzie o Partii Pracy właśnie, o Wielkiej Brytanii i w jego konkluzjach zadawaliśmy sobie pytanie, jak się to dalej potoczy, jaka jest polityka Kira Starmera, jaka jest jego wizja, jakie są jego plany wobec własnej partii, czy działania już obecnie wykonywane i co to będzie oznaczać i jakie będą tego konsekwencje.

Partia pracy swoim programem i też wypowiedziami Starmera i tak dalej wydaje się, że absolutnie nie zamierza w żaden sposób zaadresować tych problemów z gospodarką Wielkiej Brytanii, ze społeczeństwem brytyjskim, o których wspomnieliśmy na początku.

Jeśli faktycznie partia pracy będzie...

płyną i Partia Pracy sama jakby mam wrażenie, że to może się skończyć tym, że sama się zmarginalizuje, sama w ogóle straci jakąkolwiek tutaj wiarygodność też dla swoich wyborców i potem będzie to straszliwie ciężko odzyskać.

I pytanie, kto się pojawi, bo skoro nie będzie to Partia Pracy i nie będzie to Partia Konserwatywna, czyli dwie główne partie, to kto się pojawi na ich miejscu i może będzie to właśnie Farage, który może się okazać, że nie jest w ogóle w jego interesie, żeby się teraz łączyć z Partią Konserwatywną.

Ja wiem, że byli, kiedy Partia Pracy pod wodzą Starmera wygrywała te wybory dwa lata temu, że byli rozmaici fantaści, którzy uważali, że właśnie ten zwrot na prawo, ten patriotyczny zwrot narodowy Partii Pracy, to właśnie przyniesie jej sukcesy, rządzenie, to jest po prostu odnowa tej strasznej Partii Pracy, która teraz dopiero będzie jakaś po prostu bardziej przekonująca dla zwykłych Brytyjczyków,

Przypomnijmy sobie, partia pracy zdobyła ogromną większość w Izbie Gmin.

Partia Pracy uzyskała bardzo słaby wynik, jeśli chodzi o liczbę głosów w tamtych wyborach.

Partia pracy straciła 187 miejsc w radach gmin, w radach miejskich.

I to, co jest być może istotne bardziej gdzieś w takich przewidywaniach, co się wydarzy w kolejnych wyborach parlamentarnych, to jest liczba procentowa głosów, bo Reform uzyskała w skali kraju 31% głosów, Labour, Partia Pracy tylko 17%, no to jest najniższy w ogóle jej wynik, jeżeli chodzi o...

Panował Duopol, Partia Pracy, Partia Konserwatywna.

naprawdę realistycznym, możliwym scenariuszem jest to, że Partia Pracy wprowadza do kolejnej Izbie Gmin, nie wiem, pięciu przedstawicieli, tak?

A o partii zielonych porozmawiamy dlatego, że to jest partia, która długo była bardzo marginalną partią, ale teraz przeskakuje powoli, nie w tych wyborach, nie w tych liczbach, jeżeli chodzi o liczbę radnych, ale sondażowo, jeśli chodzi o poparcie, zieloni doszlusowują teraz do partii pracy, robiąc mijankę z lewej strony.

Dlatego, że Partia Pracy mówiła, że tutaj musi być odpowiedzialność budżetowa jednak pewnie, bo to po prostu nam tak rozwali budżet na pewno.

I to jest właśnie po pierwsze słynna partia pracy lewicowa, a po drugie jest to...

Powtarza, że partia pracy nie osiągnie sukcesu, nie wyjdzie na prostą, nie przekona do siebie Brytyjczyków, jeśli będzie słabszą, gorszą wersją reform albo słabszą, gorszą wersją zielonych, musi być partią pracy.

W 97 roku partia pracy miała poparcie na poziomie 43%, potem je stopniowo traciła, traciła.

ale przed nimi już lata temu to rysi, którą też przejmuje partia pracy.

Partia pracy powtarza jak mantrę, że na nic nie ma pieniędzy.

To znaczy wydaje mi się, że może dojść do takiego scenariusza, jeżeli będziemy mieli jakiegoś takiego trochę bardziej gdzieś innego lidera, jakieś nowe otwarcie, żeby, że wiesz, że ci zieloni i Partia Pracy gdzieś w tych wyborach parlamentarnych, które są w jednomandatowych okręgach wyborczych bez drugiej tury, żeby to nie było tak, że oni się wzajemnie pozjadają, po prostu reformy weźmie wszystko, nie?

Tak, no natomiast przy mojej ogromnej sympatii do Pałęskiego i do Zielonych zastanawiam się tutaj, spekuluję na głos, że jednak partia pracy ma w przeciwieństwie do nie wiem, polskich, to jest ogromna machina partyjna.

w nieodwracalny sposób, gdyby partia pracy po prostu została kompletnie zaorana z całym tym, wiesz, stuletnim bagażem relacji z związkami zawodowymi.