Mentionsy

Onet rozmawiał z kilkunastoma osobami, znającymi Grzegorza Brauna, zanim wkroczył on na polityczną scenę.

Onet Premium przedstawia Nieznana twarz Grzegorza Brauna Reportaż Marcina Terlika i Jacka Harłukowicza Czyta Łukasz Hermanowski

W Kościele Redemptorystów na Warszawskiej Woli w grudniu 2014 roku przed ołtarzem stoją reżyser filmów dokumentalnych Grzegorz Braun i jego montażystka Aleksandra Gruziel.

Ci, których Braun nie zdążył jeszcze do siebie zrazić.

Kolejne lata przynoszą zmiany nie tylko w życiu prywatnym Brauna, ale i w tym publicznym.

W 2015 roku, kilka miesięcy po ślubie w warszawskim kościele, Grzegorz Braun zbiera wymaganą liczbę podpisów i startuje w wyborach prezydenckich.

Kim jednak tak naprawdę jest Grzegorz Braun?

Powiedzieć, że byli nierozłączni, to nic nie powiedzieć, wspominała wieloletni znajomy Brauna i jego wieloletniej partnerki Joanny.

Awanturą kończy się na przykład dyskusja o jednym z najbardziej kontrowersyjnych filmów Brauna, wyprodukowanej w 2010 roku Eugenice, opowiadającej o pseudonauce, która inspirowała m.in. Adolfa Hitlera do prób stworzenia nadczłowieka.

Ale to jeszcze nic, kiedy Braun przynosi do domu większe pieniądze, które na swoją działalność otrzymać miał od jednego ze zgromadzeń sióstr.

Tak to trzeba nazwać, opowiada siostra Grzegorza Brauna, Monika.

I wtedy Braun oświadcza Joannie, że żeni się z inną.

Braun zdaje się nie poświęcać jej większej uwagi.

Dzieciństwo mieliśmy wspaniałe, wspomina Monika Braun, starsza siostra Grzegorza.

Kazimierz Braun w latach 60. jest wschodzącą gwiazdą teatru.

Tym razem do Wrocławia, gdzie Kazimierz Braun zostaje dyrektorem teatru współczesnego.

To była jednak nasza rodzinna normalność, mówi nam Kazimierz Braun.

Na głębszym poziomie program Grzegorza to jest program patriotyczny, polski, zakorzeniony w jego katolicyzmie, bo rodzina Braunów, choć ojciec robi błyskotliwą karierę w państwowych teatrach PRL-u, jest głęboko katolicka.

Znajdowałem swoją drogę w teatrze ciężką pracą, zaznacza Kazimierz Braun.

Juliusz Braun, dziadek Grzegorza, przed wojną był ważnym działaczem akcji katolickiej.

Dziadek był dla niego autorytetem, ocenia Kazimierz Braun.

Rzeczywiście życiorys Juliusza Brauna jest jak ilustracja z podręcznika do historii.

Grzegorz Braun jeszcze kilkadziesiąt lat później będzie wspominał wrażenie, jakie zrobiły na nim, gdy przypadkiem zobaczył je na plecach dziadka.

Monika Braun wspomina, że całe ich dzieciństwo było zanurzone w dumie z rodzinnej historii.

Monika mówi o lepszości i wyższości pielęgnowanej w rodzinie Braunów.