Mentionsy

Z perspektywy samego Londynu, tak mi się wydaje, chyba już niewielu z nas tutaj ma wątpliwości, że Brexit okazał się, mówiąc delikatnie, politycznym eksperymentem o dość wysokich kosztach.

Jakie były Waszym zdaniem najważniejsze strukturalne przyczyny Brexitu?

Ja pracowałem jeszcze wtedy w kawiarni, kiedy doszło do Brexitu i pamiętam zmianę zaczynając o 6 w dzień po, mieszkając w Konstytuencji poza Londynem, która w przeważającej części głosowała za Brexitem i ci ludzie, którzy dzień wcześniej głosowali na Brexit, przychodzili z olbrzymim niedowierzaniem i kacem moralnym, że do tego faktycznie doszło.

Przed kampanią brexitową poparcie społeczne było rzędu trzydziestu kilku procent.

Jak wiemy, bujnało aż do pięćdziesięciu dwóch i do tego brexitu doszło.

Jest kilka głównych postaci architektów brexitu.

Brexit został zbudowany na kłamstwach, przede wszystkim na kłamstwach, ale też na bardzo skutecznym budowaniu propagandy i retoryki.

Więc zdecydowanie gwiazda Nigella Farage w kontekście Brexitu to jest największy sukces, bo twardo brnie do przodu.

Jeżeli chodzi o Brexit, to w moim przekonaniu z Wielką Brytanią i wyjściem z Unii Europejskiej jest trochę tak jak z człowiekiem, który kupił strzelbę, postanowił postrzelić się w obydwie stopy,

Brexit jest wyśmienitym przykładem nie tyle pomylenia skutków i przyczyn, co takiej rozpaczliwej potrzeby szukania zewnętrznej przyczyny jak najbardziej wewnętrznych zjawisk.

Natomiast odpowiadając już na pytanie dotyczące stricte Brexitu, powiedziałbym za wybitnym politykiem Partii Pracy, Michaelem Foote'em, który powiedział kiedyś, to nie jest program, to nie jest idea, to jest emocjonalny spazm.

I wydaje mi się, że czymś takim był Brexit.

No więc Brexit nam pokazał, że nie żartowali i że ten scenariusz serbski faktycznie się ziścił.

Myślę, że też w jakiejś mierze referendum brexitowe było spóźnionym zastępczym referendum w sprawie imigracji.

Ledwo Brexit się dokonał, hasło Get Brexit Done zostało spełnione, a oto przychodzi Donald Trump i mówi, że nie będzie żadnego wolnego handlu, będzie protekcjonizm, nie będzie żadnej radosnej globalizacji z Anglią jako Singapurem numer dwa, tylko będzie fragmentacja świata.

No i wreszcie powiedziałbym, że Brexit był stratą czasu i stratą pieniędzy, już odpowiadając na ostatnią rzecz, czyli bilans.

Jeżeli ktoś uważa, że rozwiąże problem anywheres vs. somewheres, czyli problem buntu zakorzenionych w prowincji przeciwko wykorzenionym elitom w centrum, Brexit w tej mierze nie zmienił absolutnie nic.

Przekierowana, no i Boris Johnson obiecywał post-Brexitowy baby boom, argumentując, że ludzie będą tak poderwani, myślą o Brexicie, że będzie więcej dzieci.

Pytanie więc, jakie podobieństwa i różnice widzicie pomiędzy Brexitem a obecnie rosnącą popularnością haseł polexitowych w Polsce?

Gdy spojrzymy na emocje brexitową i emocje polexitową, to jest ono ciekawe, to jest to ciekawe porównanie, ponieważ ona jest symetryczna, ale wypływa z dwóch zupełnie różnych diagnoz na temat miejsca, w którym jesteśmy i sytuacji.

Jeżeli chodzi o paralele Brexit-Polexit, widzę jedną.

Trochę tak, jak przez przypadek doszło do Brexitu.

Przeciwnikami Brexita, mimo to kraj Unię Europejską opuścił.

Po czym nagle się okazało, że jednak została przez cokolwiek dziwne siły polityczne, ale ożywiona emocja brexitowa, nad którą już potem się nie udało zapanować.

Udział w tym wszystkim Borisa Johnsona, który ponoć miał napisane dwa artykuły, pro-Brexitowy i anty-Brexitowy i do ostatniej chwili się wahał, który opublikować, co bardziej pomoże jego karierze.