Mentionsy

Do Zjednoczonego Królestwa, a konkretniej nawet do Anglii, który obchodzi, nie pogniewaj się Marcin, smutną pierwszą rocznicę objęcia urzędu premiera przez Sir Keira Starmera.

Powiedziałem na temat moich prognoz dla partii pracy pod przywództwem Kira Staremara, powiedziałem trzy rzeczy.

I wreszcie powiedziałem, że największym wrogiem Kira Starmera niezmiennie będą głodujące dzieci.

W pierwszej dziedzinie, czyli tego, czy te partie należy nazywać lewicą, odpowiedź przynoszą chyba nawet sympatyzujące z partią pracy media, które zrezygnowały z określania Labour jako partii lewicowej gdzieś w pierwszych miesiącach kadencji premiera Starmera, domyślnie pisząc The Left, mając na myśli partie zielonych, a później tą rozłomową partię, którą powołali kilka tygodni temu do życia...

Ja zaś upierałem się wtedy, by mówić, że w wielu aspektach Partia Pracy pod przywództwem Kira Sturmera jest na prawo gospodarczo od Platformy Obywatelskiej i upór przy dalszym utrzymywaniu polityki odbierania zasiłków rodzinom wielodzietnym, jak i odbierania dodatku energetycznego seniorom.

I co do tej trzeciej rzeczy, czyli tego na ile rządy premiera Starmera utorują drogę do koalicji partii konserwatywnej i brexitowców, to prawdę mówiąc sam nie doceniłem tego, że rzeczywistość wyprzedzi moje prognozy szybciej niż ja sam mogłem się tego spodziewać, bo w tym odcinku sprzed roku.

Opowiem tak, jeżeli chodzi o Dickensowskie warunki, no to ciężko mi przyjąć do obowiązującej wiadomości, że nie były one Dickensowskie, kiedy rządził Rishi Sunak, a potem wystarczyło 12 miesięcy rządów Kira Starmera, żeby się tak gwałtownie pogorszyły jeszcze w sytuacji, w której mamy wprowadzony program dożywiania dzieci w szkołach.

Fakt, że przez rok nie przywrócono tych zasiłków, a komisja powołana do walki z ubóstwem przez premiera Starmera, nie wiem, czy masz tego świadomość, po roku ogłosiła...

Ja nie twierdzę, że to jest mój argument, ja go relacjonuję, nie twierdzę, że się z nim utożsamiam w stu procentach, ale chciałem go wrzucić, bo on przynajmniej próbuje dojść do sedna tego paradoksu, czyli tego, że choć za wiele różnych gospodarczych niepowodzeń możemy Kira Sturmera dzisiaj winić,

W środku rządu Starmera widzieliśmy to doskonale na poziomie NHS-u, gdzie trzeba było w końcu rozwiązać quango, jakim był NHS England, ponieważ po prostu nic nie dało się przez tą biurokrację przeprowadzić, a zatem jest też tak, że po prostu źle się dzieje w państwie brytyjskim,

Nie jest zatem, być może przypadkiem, że bardzo dobrze w tej dziedzinie rządy premiera Starmera oceniają Bloomberg i BlackRock.

Ja nie wiem zresztą, czy ta liczba 200 tysięcy oddanych mieszkań, którą podałeś, nie jest faktycznie liczbą mieszkań w budowie, to znaczy nowych inwestycji mieszkaniowych, bo to by się bardziej zgadzało, bo gdybyś chwalił Starmera za liczbę zbudowanych mieszkań, to chodziłoby o te, które...

Starmera i Reeves oparty na pozyskiwaniu funduszy od prywatnych funduszy typu BlackRock właśnie, czy Blackstone, ma reinwestować je w publiczną infrastrukturę.

obok tych, którzy krytykują Kira Stermera z punktu widzenia prowadzonej przez niego polityki zaciskania pasa, albo ścisłych reguł budżetowych, albo obietnicy niepodnoszenia podatków, czyli tych, którzy krytykują go z lewej, w moim przekonaniu z ekonomicznej lewej, jest nie mniej znaczący nurt, który nawet jeśli tego nie mówi wprost, krytykuje go z ekonomicznej prawej strony.

polityki międzynarodowej, gdzie mam inną ocenę polityki Starmera niż ty.

To już zarzut wobec Kira Starmera.

Z tym, że było to nieuchronne, powiedziałbym, że jest to mocne oskarżenie samego Kira Starmera, że w obliczu tego, co Izrael robi, nie mógł wybrać żadnej innej polityki.