Mentionsy

Poza polaryzację, poza układ popis i poza...

Słowem zapytamy o przyszłość czytelnictwa i naszej relacji ze słowem pisanym.

I na coś, co ja bym nazwał wszechprawicą, to znaczy to są te ugrupowania od PiSu do Brauna, które same siebie postrzegają jako prawicowe i które póki co rywalizują, ale mogą znaleźć się w sytuacji, w której będą musiały ze sobą współpracować, a reszta, czyli ci, którzy nie są ani częścią nieprawicy, ani wszechprawicy, będą odgrywali rolę statystów.

Nie mam wypojęcia, czy PSL będzie w koalicji z Platformą Obywatelską czy w PiS-em po wszystkim, ale jedno wydaje mi się jasne.

Żadnej koalicji rządzącej bez PiS-u, bez PO się nie zbuduje.

Polska 2050 PSL dały się zagonić w logikę demokratycznej opozycji przeciwko reżimowi PiS, no a ta opozycja siłą rzeczy musiała maszerować pod jednym przywódcą.

Nie dało się zamienić Duopolu PiS Platforma na Duopol PiS Trzecia Droga albo w ogóle przełamać tego Duopolu i powiedzieć, że teraz jest nowy rozdający karty.

Myślę, że jednak Konfederacja będzie się fundamentalnie pozycjonować na przyszłego koalicjanta PiSu i to jest szczyt w tym momencie ich możliwości w polityce.

Natomiast mówię tu o elektoracie, który oni musieliby zabrać PiSowi.

Ci wyborcy bardzo wysoko sobie cenią dorobek socjalny PiSu i będą bardzo silnie wjeżdżać przeciwko każdemu, kto chciałby im z tego cokolwiek uszczknąć.

Ale pamiętajmy, nadal dostali tych głosów dużo, dużo mniej niż Platforma Obywatelska i PiS.

Nie będzie już wszechmocnego PiSu, który nie ma już na prawo żadnego...

konkurenta, będzie konkurent w postaci Konfederacji, pewnie przekroczą próg wyborczy browniści, może być jakiś jeszcze szczątkowy PSL, a zatem i PiS, i Konfederacja, i Brown, i PSL będą wiedzieli, że jak chcą rządzić, to muszą rządzić w porozumieniu i w koalicji.

PiS oczywiście będzie chciał, żeby ona była jak najmniejsza, najchętniej tylko PSL.

Czyż Karol Nawrocki nie jest prezydentem wszechprawicy, który otrzymał poparcie nie tylko od PiSu, ale także od Konfederacji i gdyby nie to poparcie...

To nie jest po prostu prezydent PiSu, moim zdaniem to już jest prezydent tej przyszłej wszechprawicy i myślę, że nie jesteśmy bez szans na to, że i premier będzie premierem z wszechprawicy.

Jak to możliwe, że polityk wypromowany przez Kaczyńskiego, stworzony przez PiS, wywodzący się z PiSu, może budzić takie emocje?

To znaczy, to jest inna prawica, której PiS pozostaje ugrupowaniem najważniejszym i centralnym, ale nie jest już ugrupowaniem jedynym albo ewentualnie posiadającym słabiutkich wasali, tylko jest już ugrupowaniem, które jest najsilniejsze, ale musi mieć partnerów, żeby rządzić z Konfederacją, a przynajmniej z częścią Konfederacji na czele.

Na przykład okazałoby się, że w temacie CPK wszyscy są strasznie wybrudzeni jakąś aferą, i z PO, i z PiSu.

Widzieliśmy Platformę bez Tuska, widzieliśmy PiS, kiedy Jarosław Kaczyński nie był sobą, no i za każdym razem te partie były w bardzo złej formie.

Ja do listy tych scenariuszy, które ty opisujesz, dopisałbym inny scenariusz z komponentem zewnętrznym, dużo bardziej mroczny.

Słowem, oprócz tych wszystkich scenariuszy wewnątrzkrajowych, które ty odmalowałeś, ja się w ogóle z tą panoramą kandydatów zgadzam, można dopisać jeszcze jeden taki globalny, który ewidentnie na przyszłość naszej depolaryzacji również będzie wpływał.

Tak, chociaż ja bym powiedział, że on się rymuje z tym moim scenariuszem autorytarny miliarder, ponieważ gdyby on miał minimum orientacji w terenie, to pierwsze co by zrobił, to poszedłby do ambasadorów ruchu MAGA i powiedziałby, przestańcie popierać PiS.

PiS jest lewacki, PiS jest prounijny, PiS zgadzał się na lockdown, zgadzał się na zielony ład.

To znaczy kandydat, który w sytuacji rządów PiSu i Konfederacji...

w realiach rządów PiSu i Konfederacji, że wybrać Rafała Trzaskowskiego, umownego, to wybrać bezkrólewie.

Natomiast, żeby się pojawiła jakaś lewica, która byłaby w stanie pobić PiS i PO...

Oni sami piszą, że Mamdani nie jest ich idealnym kandydatem, ale nawet według ich badań wyborcy w Nowym Jorku nie uważają, że Mamdani stawiał przesadny nacisk albo jakikolwiek nacisk na tematy konfliktu izraelsko-palestyńskiego, sprawy LGBT czy sprawy polityki tożsamościowej.

Myślę, że dobrą analizę tego, co się w rzeczywistości wydarzyło, zaprezentował, to będzie dopiero w Polsce, herezja, autor niemieckiego pochodzenia, Wolfgang Münchau, znany słuchaczom i słuchaczkom naszego programu z książki Kaput, pisząc na stronach Unheard, że cały ten plan wypuszczony

Piszemund siał, jedynym planem Europy wobec inwazji Rosji na Ukrainę było przedłużać tę wojnę tak długo, aż Rosja się zmęczy.

Według mnie czysto zdobnik retoryczny, ponieważ cały szereg dalszych zapisów w sposób jednoznaczny podważa suwerenność Ukrainy.

Dalej mamy kuriozalny zapis.

Z tego zapisu wynika wprost, że USA nie jest członkiem NATO.

Minus jest taki, że nie ma tu symetrycznego zapisu odnośnie Rosji.

co wydawać by się mogło oczywistym zapisem, jeśli chcemy deeskalacji.

Ukraina zgadza się na zapisanie w swojej konstytucji, że nie dołączy do NATO.

NATO zgadza się na zapis, że nie przyjmie Ukrainy.

Europejczycy mieli zażądać w Genewie zapisu podobnego, ale z korektą europejski i amerykański.

Zapis o mniejszościach, no to jest metoda jeszcze carska, prawda?

Ten zapis został wyrzucony w Genewie.

Mógłby być symetryczny zapis o tym, że Rosja przeprowadzi demokratyczne wybory.

Ten zapis też w Genewie został zrelatywizowany.

Z tego zapisu wprost wynika, że nawet jak kto inny będzie prezydentem za trzy lata, to dalej Donald Trump będzie stał na czele Rady Pokoju.

z ostatecznym jakimś kształtem umowy, która zostanie podpisana albo wynegocjowana, to dużo wspólnego może nie mieć, a wręcz przeciwnie można by pytać, czy ambicją tych, którzy tego rodzaju dokumenty wypuszczają, nie jest przypadkiem sabotaż jakichkolwiek rozmów i utrzymywanie status quo, na co zresztą wskazują niektórzy mówiąc, że to brytyjskie źródła ujawniły telefon między Witkowem i Uszakowem, mówiąc, że...

jak wygląda i cele strategiczne, które ze stron zostają w nim podniesione i czyja suwerenność zostaje podtrzymana i ile różnych zapisów prawa międzynarodowego jest tam pominiętych.

Nawet dziś rano słyszałem przedstawicieli polskiego rządu, którzy komentując to w różnych rozgłośniach radiowych zdawali się przekonywać nas, że nigdy w historii świata nie doszło do podpisania umowy, która byłaby korzystniejsza dla agresora czy dla strony militarnie silniejszej.

To prawda i wzywam wszystkich do tego, żeby nie mylili opisu rzeczywistości z afirmacją tej rzeczywistości.

Tylko wyselekcjonować tematy i spróbować przyłożyć właściwego autora do każdego tematu, wiedząc, że tutaj człowiek się będzie musiał rozpisać na kilkanaście, kilkadziesiąt tysięcy znaków.

To znaczy w tym, że jednak jest różnica między tym, czy ty coś napisałeś w internetach, na przykład na Twitterze, czy to jest w drukowanym wydawnictwie, gdzie jednak bariera wejścia jest znacznie, znacznie wyższa.

Randomowy człowiek może coś napisać o Rosji i profesor Hieronim Grala może coś napisać o Rosji.

I co za tym idzie, czujemy też wartość tego słowa pisanego.

A jakoś dopuszczamy, żeby ludzie wyrażali siebie pisząc, nawet jak nie umieją i nawet jak nie mają ekspertyzy.

I pokazywałem feed facebookowy, gdzie każda informacja, wpis czy zdjęcie jest sprowadzone do jednego i tego samego formatu, czym zrównuję wszystkie konwencje, rodzaje informacji, doniosłości, prestiżu czy przeciwnie, banału i wulgarności w jeden ciąg, w którym

Uniformizacja, ale i radykalne spłaszczenie doświadczenia obcowania ze słowem pisanym czy mówionym uniemożliwia jakiekolwiek świadome poruszanie się w tych informacjach.

świadomość epistemologiczną, na naszą w ogóle zdolność postrzegania świata i z tym światem świadomego obcowania.

obcowania z pogłębionymi treściami, ze słowem pisanym, ale też z obrazem w inny sposób, aniżeli to się odbywa tutaj w podcaście, czy może się odbywać na przykład w newsletterze internetowym.

i w książce, której sam tytuł od razu wskazuje na to, czego potrzeba i zresztą autor nie krył, że i taka była jego intencja, to Marcin Król i książka Wielcy Władcy, gdzie jest kardynał Richelieu, Bismarck, De Gaulle i Churchill i sam Marcin Król podkreślał, że napisał tą książkę po to, żeby właśnie oderwać na chwilę politykę od tego,

Więc jeśli szukacie inspiracji, to myślę, że książka napisana wprost z taką intencją, żeby tej inspiracji dostarczyć, na tą potrzebę odpowie.

Oczywiście bez polskich znaków, pisane