Mentionsy

Inny Donald, tym razem Trump, napisał w książce Art of the Deal, że choć sam nigdy nie uprawiał i nigdy nie będzie uprawiał hazardu, to na hazardzie dobrze zarabiał, bo człowiek mądry wie, że na koniec jest tylko jeden zwycięzca i jest nim kasyno.

Rady Trumpa z całą pewnością posłuchali ci, którzy postanowili przenieść hazard do sieci i którzy dziś na hazardzie online zarabiają krocie.

Rzeczywiście było tak, że w negocjacjach handlowych między Unią Europejską a Donaldem Trumpem spotkał się metaforycznie, również obrazowo tu ujmując, weteran najbardziej zakapiorskich, brutalnych, quasi mafijnych dealów.

Ale i liberałowie znaleźliby dość powodów, żeby tę umowę i stanowisko negocjacyjne Europy skrytykować, bo przecież jest to poręczne narzędzie, żeby pokazać, że z globalizacją było wszystko w porządku, tylko zepsuł to Trump i populiści.

Ja mogę najpierw zgodzić się z tobą i powiedzieć, że zarówno federaliści, jak i antyfederaliści... Gdyby tylko Donald Trump i Unia Europejska się tak zgadzali, jak my dzisiaj w otwarciu tego programu.

Mówił cła za cła, wet za wet, jak powiedział następnego dnia po ogłoszeniu tej wspólnej deklaracji szkockiej Trumpa i von der Leyen.

I te państwa dały von der Leyen i innym mandat do tego, żeby znegocjować Trumpa, ile się da.

No to go znegocjowała z 30% cła na 15%, uzyskała pewne wyłączenia, na przykład lotnictwo, spłacając Trumpa innymi ustępstwami.

Trump też mówił o zakupach broni.

A to dlatego, że Donald Trump jest właścicielem dwóch pól golfowych w Szkocji i mógł wystąpić dzięki temu, co prawda choć na europejskim kontynencie, to w roli gospodarza.

inwestycji w amerykańską gospodarkę rzędu 650, jeśli nie mylę, miliardów euro oraz do zakupu surowców energetycznych do końca kadencji prezydenta Donalda Trumpa do 2027 roku w kwocie 750 miliardów dolarów.

Dwukrotnie w wyższym poziomie, tylko dodajmy, bo taka była groźba Trumpa.

zachęci albo w jakiś sposób przedstawi propozycje nie do odrzucenia, ale wciąż znowu, jak zauważyją amerykańscy dziennikarze, Belgia to niekomunistyczny Wietnam i zdolność do wywierania presji na krajowych producentów różni się w zależności od kraju do kraju, które podpisuje ze Stanami Zjednoczonymi, z administracją Trumpa.

Już dziś japońscy przedstawiciele, a za nimi koreańscy, mówią, że to, co oni przedstawili swoim społeczeństwom i to, co oni rozumieją jako zobowiązania do inwestycji, radykalnie różni się od tego, co przedstawił Donald Trump.

Europa wychodzi z przekonania, że dając Trumpowi wszystko, czego zapragnie, wychodząc naprzeciw jego oczekiwaniom i nawet z naddatkiem wypełniając obietnicę, gdy Donald Trump mówi skacz, Europa pyta jak wysoko.

I o ile krótkoterminowo ten pomysł może się obronić, na pewno władze w Warszawie, Talinie, Rydze czy Wilnie liczą, że tak to zadziała, to oczywistością jest, że prezydent Donald Trump, amerykańska administracja, wiceprezydent J.D.

Donald Trump mówi, że jego celem jest to, żeby firmy, które produkują samochody, zabierały swoje fabryki z Europy i umieszczały te fabryki w Stanach Zjednoczonych, co oczywiście samo w sobie

No ale jeżeli sparujemy to z faktem, że Donald Trump upiera się przy cłach na stal wynoszących 50%, no to dość oczywistym staje się, że raz ulokowana fabryka w Stanach Zjednoczonych będzie musiała teraz płacić jak za zboże, za ową niezbędną do podtrzymania produkcji stal.

Wiemy też, że Trump inaczej niż jego poprzednicy, tak demokraci jak i republikanie, odrzuca pojęcie zachodu.

Dalej ruch MAGA ma oczywiste ideologiczne problemy z Unią Europejską, to znaczy z taką ponadnarodową, liberalną technostrukturą, która cały czas próbuje urzeczywistniać projekty, które są bardzo odległe od tego, w co Trumpiści wierzą, chociażby ich zamierzenia klimatyczne.

Chyba dużo prościej jest pójść w amerykańską metodę, w trumpowską metodę, która mówi na wszelki wypadek nie zastanawiajmy się nad tym, tylko rozbijajmy tą Unię Europejską od środka, negocjujmy z każdym europejskim państwem, najlepiej z osobna, wspierajmy partie polityczne, które są antyunijne, wtedy będziemy mieli gwarancję.

Chodzi o to, żeby pokazać, że kto z nami negocjuje samodzielnie, ten dostaje ostatecznie lepsze warunki, co pewnie w pro-trumpowskich stolicach, takich jak Budapeszt, takich jak Rzym, zostało odnotowane.

A drugi powód jest taki, że nie Ursula von der Leyen jako jedyna została ostatnimi dniami przeczołgana przez Donalda Trumpa.

Tak należy rozmawiać z Donaldem Trumpem.

Mój Boże, czyżby Mr. Charisma nagle odnalazł w sobie angielskiego lwa i postawił się Trumpowi.