Mentionsy

Niemiecki model eksportowy, co obszernie opisał w książce, o której i tu rozmawialiśmy, Wolfgang Munchau, mówię tu o kaput w wydanym w języku polskim przez zewnątrz o prześwity, musiał kiedyś dojść do swojego kresu, no bo jeżeli ambicją Niemiec było wspierać industrializację Chin i dostarczać im niezbędnych technologii do tego, by się zmodernizowały, to któż by pomyślał, jak już w końcu się zmodernizują, a możliwość czerpania renty z taniej rosyjskiej energii i taniej pracy w Europie Wschodniej zacznie

Jest znakomity esej, który napisał Friedrich Georg Junger, brat Ernsta Jungera, bardziej znanego, który analizował przyczyny klęski państw centralnych w I wojnie światowej i stwierdza on tam, co następuje.

Tamci zniewieściali, ich rozpisali na nuty nad Marną i pod Werdem.

I napisał następującą rzecz, którą zacytuję i to będzie moja puenta.

Pisze tak.

Jest to kwestia woli politycznej i jest to kwestia pewnej, bym powiedział, inteligencji politycznej, która sprawia, że rozpisujesz sobie pewne rzeczy na cele.

I co więcej... Wiesz, że Tucker Carlson sprzedaje bluzy z napisem There is back home?

Tu klasyk pisanie, że Pedro Sánchez nie rozumie rosyjskiego zagrożenia.

Część polskich polityków do tego zespołu by się również z chęcią pewnie zapisała.

z prowokacyjnych działań, albo po prostu, że wydarzyło się coś, o co nie do końca nawet jeszcze wiadomo, kogo można posądzić, ale na pewno najwygodniej posądzić jest tych, którzy piszą obcym alfabetem.

Naprawdę 20 lat życia w popisie to robi człowiekowi z mózgiem.

Wreszcie polskie władze, i znowu mówię to bez satysfakcji, ale w jakimś wymiarze na to się pisały.

czy Barbarą Nowacką, a jednocześnie podnosiły argument, że doktryna razem równych odległości między PiS-em a PO jest dla nich nie do obrony, no bo to by oznaczało równe odległości do Sterczewskiego i do Czarnka.

Przeciwko rządowi Tuska i na marszu Tuska w imię obaleniu PiSu.

Taką jak PiS, jak Platforma, jak PSL.

Tak, w ogóle też zabawnym byłoby dostosowywanie swojej polityki, czy odnoszenie się do także i tych publicystów, no bo tam poza tymi anonimowymi kontami w Twitterze jest całych dwóch lub trzech publicystów, tylko że ci publicyści będą do końca świata głosować na PiS, więc to i tak nie ma absolutnie żadnego znaczenia, co ta partia zrobi.

A nie jest rzeczą niesamowitą, muszę przyznać, że ktoś głosuje na PiS, ponieważ uważa go za partię socjalną.

Mam wrażenie, że to nie jest alt-left, to są miliony Polaków, którzy tym uzasadnili swoją decyzję wyborczą, więc potrzebujemy specjalnej nazwy na człowieka, który nie zagłosował na PiS, bo bardzo podziwiał telewizję Jacka Kurskiego, albo był gorącym zwolennikiem deformy wymiaru sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry, albo...

uwielbia czytać artykuły, nie wiem, Przemysława Czarnka, tylko zagłosował na PiS, bo 500+, bo podwyżka płacy minimalnej, bo sojusz z RSZZ Solidarność i tak dalej, to go przekonało, no to powiedziałbym, że PiS by nie rządził, gdyby to nie była relatywnie liczna grupa ludzi.

Tak, a ja bym tylko na koniec chciał przywrócić tej dyskusji pewne proporcje, czy pokazać ją we właściwym horyzoncie tego, co jest istotne, bo jasne, możemy się tutaj dyskutować i żartować sobie z tego, że partia Razem wychodzi na hasła, chyba pracuje na założeniu, że PiS, PO to samo zło.

mianowicie nie dajmy się też wciągnąć w jakąś atmosferę intelektualnego terroru i czytajmy na przykład Fryderyka Engelsa i chciałbym bardzo polecić Wojnę Chłopską w Niemczech, która jest esejem krótkim, rzeczowym, dobitnym, świetnie napisanym literacko, który bardzo dobrze rymuje się z tym, o czym pisałem na pierwszych stronach wiecznej lewicy, żeby nie rozumieć lewicowości jako izmu,

Więc jest to absolutnie fascynujący okres historyczny i to jeszcze z fascynującymi postaciami, takimi jak Florian Gejer, więc naprawdę piórem Engelsa jest to pięknie opisane.

Jest to na pewno u nas, jak wiesz, luki są kolosalne, no nikt na przykład nie napisał, nie ma na przykład nowych, dobrych książek na temat rewolucji francuskiej, no przede wszystkim są książki jeszcze pisane w PRL, nie ma dobrej książki o komunie paryskiej, nie ma nowych, dobrych prac na przykład o rewolucji lutowej w Rosji, o rewolucji 1905 roku, to są wszystko kolosalne, niezagospodarowane obszary, które dopiero czekają na swoich

Rocznik IDEI, czyli DLR w papierze, czyli cała grupa autorów, którzy napisali moim zdaniem naprawdę programowe i formacyjne teksty, które będą aktualne nie tylko dzisiaj, ale za rok, ale myślę, że i za...