Mentionsy

A mowa tutaj o Grigorium Rasputinie, rosyjskim kaznodziei, egzorcyście, mistyku i wielu innych przydomkach, gdzie jednym z nich było określenie diabeł, bądź czasem słyszane też jako demon w ludzkiej skórze.

Grigory Efimowicz Rasputin, prawdopodobnie urodzony 21 stycznia 1869 roku w Pokrowskoju, w Rosji.

W dniu dzisiejszym w tej wiosce można znaleźć muzeum poświęcone jego osobie, czyli muzeum Rasputina.

Rodzina Rasputina idealnie wpasowała się w obecny tam tryb życia.

W 1863 roku Jafim Rasputin poślubił młodą Annę Purszakową.

Rodzina Rasputina liczyła wtedy 11 członków, jednak w szybkim czasie została ich tylko 4.

Siedmioro dzieci zmarło, a pierwszym, który przeżył, był Grigori Rasputin.

Od historyków, którzy śledzili jego historię i starali się dokopać do przeszłości Rasputina, wiemy na pewno, że pracował on z ojcem na polu, pomagał w gospodarstwie...

To właśnie ona była pierwszą żoną Rasputina.

Historycy dowiedli, że Rasputin wykorzystywał ją kiedy chciał, a gdy się sprzeciwiała, bił ją do nieprzytomności.

Nikt tego nie wie, a co więcej, nikt pewnie się nie dowie, co odmieniło Rasputina, jednak pod koniec lat dwudziestych podobno miał wizję Najświętszej Maryi Panny, która spowodowała jego pielgrzymkę ciągnącą się przez całą Rosję.

To właśnie tymi wierzeniami posługiwał się Rasputin podczas dalszego życia.

W 1897 roku Rasputin regularnie wyruszał na wyprawy po rosyjskim imperium, aby następnie znaleźć jeszcze głębsze zrozumienie wiary i oświecenia, które otrzymywał poprzez grzech i pokutę.

Rasputin potem napisał autobiografię, w której opowiadał o swoich podróżach, podczas których wielokrotnie wspominał o minimalnym pożywieniu.

Rasputin wielokrotnie podczas swoich podróży był okradany, bity i poniżany przez wyższe klasy społeczne.

Wtedy Rasputin zauważył, że wokół niego zaczyna się tworzyć grupa jego wyznawców, którzy za nim pójdą.

Podróż odbyła się w roku 1904, kiedy to Rasputin miał już około 35 lat.

Wiara, którą posługiwał się Rasputin i przemycał w niej okultyzm, poganizm oraz satanizm, który w tamtych czasach jeszcze nie był tak znany, uznawana była za czystszą niż ta, którą głoszono w kościołach.

Dzięki poparciu elity, Rasputin został ciepło odebrany przez mieszkańców Sankt Petersburga, co spowodowało przywiązanie do jego osoby.

Pewnego dnia Rasputin poznał dwie siostry, których przydomek brzmiał Czarne Wrony, a na imię miały Melitza i Anastazja.

Zanim pojawił się w rodzinie Romanowów Rasputin, przed nim stanowisko doradcy piastował Nicier Filipe.

Po paru miesiącach pojawił się Rasputin, którego rodzina królewska uznała za posłańca od Boga.

To był kolejny powód, dla którego Rasputin miał otwartą drogę do rządzących.

Co więcej, to właśnie Aleksandra uważała, że Mikołaj powoli staje się zbyt słaby, a Rasputin jest tym, kogo potrzebują.

Wtedy do akcji wkroczył Rasputin, który miał uzdrowić Aleksieja.

Wiemy, że w 1907 roku Aleksandra wezwała Rasputina, by ten się pomodlił nad jej synem w trakcie, gdy prawie już umierał.

Dopiero gdy przybył Rasputin, chłopiec ozdrowiał.

W trakcie tego Rasputin był na Syberii, w swoim rodzinnym mieście.

Rasputin odpisał jej, że nie ma się czym martwić, a lekarze nie mają zbytnio chłopca nękać.

Te zdarzenia utwierdziły Carycę, że Rasputin jest najbardziej zaufanym człowiekiem, jakiego ma, a jego miejsce powinno być obok nich, jako doradca.

Wkrótce Rasputin cieszył się z piastowanego stołka, jednak wiedział, że nie może zbytnio pokazywać swojej seksualności wśród członków carskiej rodziny.

W 1914 roku wszystko zaczęło się odwracać przeciwko Rasputinowi.

Rasputin przerażony szybko uciekał z obficie krwawiącą raną.

Jednak Rasputin wiedział, że był to zaplanowany zamach, który został zlecony przez arystokrację.

Wtedy Rasputin przyszedł do rządzących z przepowiednią, którą opisywał tak.

W trakcie tego Rasputin prowadził potajemnie spotkania, gdzie nagabywał ludzi przeciwko carowi, a dodatkowo spotykał się tam ze swoimi zwolennikami.

Wtedy Rasputin zaczął ogłaszać swoją wizję już nie tylko przed carem i carycą, ale również przed tłumem.

W trakcie działań wojennych car Mikołaj II skupiał się na wojsku, a większość jego obowiązków przejęła jego żona, która ślepo wpatrzona w Rasputina powtarzała w listach wszystko, co on jej dyktował.

Wtedy posądzono Rasputina oraz Carycę, że są niemieckimi szpiegami, którzy działają na niekorzyść państwa podczas wojny.

Wtedy arystokracja otwarcie zaczęła szerzyć nienawiść do Rasputina, która głównie była wywołana faktem, że jest on chłopem, który znalazł się w ich sferze.

W rządzie powiedziano, że Rosja nigdy nie wygra wojny, jeśli Rasputin, czyli lalkarz rosyjskiego rządu, będzie żył.

Dmitry Pawlowicz, Wladimir Purszikiewicz oraz Feliks Jusupow sporządzili plan zabicia Grigoria Rasputina, a następnie przystąpili do jego wdrożenia w życie.

Wtedy jeden z nich, czyli Felix, wstał, wyjął broń, naładował i strzelił w klatkę piersiową Rasputina, by mieć pewność, że nie żyje.

Wtedy książę podszedł do mężczyzny, gdzie ten próbował się jeszcze czołgać, jednak został uderzony pałką, a następnie zmiażdżyli mu czaszkę, co miało utwierdzić ich, że Rasputin już nigdy nie wstanie.

To właśnie tak zakończyła się historia wielkiego Grigoria Jefimowicza Rasputina, który z chłopa stał się jedną z najważniejszych osób w carstwie rosyjskim.