Mentionsy

Dlatego pozwólcie, że opowiem wam historię rodziny Smurlów na nowo, szczegółowo.

Kim była rodzina Smurlów?

Głową rodziny był Jack Smurl, mężczyzna praktyczny, stonowany, z doświadczeniem wojskowym.

Setki ludzi zginęły, tysiące straciły dach nad głową, smurlowie byli jednymi z wielu, którzy otrzymali pomoc państwową i właśnie dzięki niej udało im się zacząć od nowa.

Po jednej stronie zamieszkali Jack i Janet z dwiema córkami, Dawn i Heather.

Po drugiej rodzice Jacka, John Senior i Mary Smurl.

Nowe życie przy Chase Street początkowo wydawało się początkiem czegoś dobrego, nowym rozdziałem, który miał pozwolić rodzinie Smurlów odetchnąć po tragedii.

Jack pracował.

To właśnie w tym domu, skromnym bliźniaku w gęsto zabudowanej dzielnicy, gdzie dzieci bawiły się na trawniku, a sąsiedzi odwiedzali się z ciastem i kawą, miało rozegrać się coś, co przez kolejne lata przerażało nie tylko rodzinę Smurlów, ale i wszystkich, którzy choć raz przekroczyli próg ich domu.

Tego samego wieczoru Jack wrócił z pracy zmęczony.

Jack sprawdził wszystko.

Jack początkowo próbował ją uspokoić, ale z czasem i on zaczął zauważać rzeczy, których nie umiał wytłumaczyć.

Dom Smurlów jeszcze niedawno pełen dziesięcego śmiechu i zapachu świeżo pieczonego chleba zaczął zmieniać się w coś zupełnie innego.

Z kolei Jack zabrał dzieci na zakupy, a ona postanowiła wykorzystać tę chwilę na odpoczynek.

2 lipca, zaledwie kilka tygodni później, Jack po powrocie z pracy położył się na kanapie w salonie.

Jack szybko poderwał się zalany potem, ciężko oddychający.

W miarę upływu 1976 roku, wydarzenia w domu Smurlów stawały się coraz bardziej gwałtowne.

Jack z przerażeniem przyznał, że doświadczał tego samego.

Dom Smurlów niegdyś pełen życia i ciepła.

Jack, wciąż próbujący być podporą dla całej rodziny, zaczął spędzać noce w stanie szuwania.

W końcu, wypchnięci przez bezsilność, smurlowie zwrócili się po pomoc do lokalnej parafii.

To co smurlowie początkowo uznali za chwilową próbę, zmieniło się w długotrwałe oblężenie i coraz trudniej było uwierzyć, że sami kiedykolwiek odzyskają kontrolę nad własnym domem.

Warrenowie spędzili w domu Smurlów kilka dni.

Przez kilka dni smurlowie czuli się o wiele lżej.

A Jack po raz pierwszy od miesięcy obudził się bez uczucia, że ktoś go obserwuje.

Choć wizyta Warrenów rzuciła nowe światło na to, co działo się w domu Smurlów, nie przyniosła natychmiastowego ratunku.

W przypadku Smurlów proces ten ciągnął się miesiącami, podczas gdy manifestacje niesłabły.

Smurlowie wspominali później, że gdy ksiądz wypowiedział pierwsze słowa modlitwy św.

Jack, który leżał na kanapie, nagle poczuł paraliż.

Byt, który zamieszkał w domu Smurlów, nie odpowiadał już agresją.

Głęboki i niewidzialny, psychice domowników, w ciele Jacka, który coraz częściej chorował, w spojrzeniu Janet, która zaczęła popadać w stany depresyjne oraz w zachowaniu dzieci, szczególnie bliźniaczek, u których pojawiły się symptomy nerwic, nocnych lęków i wielu fobii.

Smurlowie próbowali wszystkiego, by odzyskać choćby cień normalności, ale los miał wobec nich inne plany.

W 1987 roku o Smurlach mówili już wszyscy.

Kulminacją tej fali był występ Jacka i Janet w programie Larry King Live, wieczornym talkshow, który przyciągał miliony widzów.

Jack wyraźnie napięty, ale spokojny.

Widzieli zmęczenie, głębokie, przewlekłe zmęczenie wypistane na twarzy Janet, nerwowe spojrzenie Jacka i dzieci, obecne, ale ciche, unikające wzroku kamer, jakby nie chciały wracać do tego, o czym od dawna próbowały zapomnieć.

Że smurlowie sprzedają swoje cierpienie, że pragną jedynie rozgłosu, a nawet, że wymyślili wszystko od początku do końca.

Dla Jacka i Janet nie było to jednak najważniejsze.

Współautorem został również Robert Curran, katolicki dziennikarz, który miał okazję poznać Smurlów osobiście i przeprowadzić z nimi wiele rozmów.

Świat poznał rodzinę Smurlów i nie mógł już odwrócić wzroku.

W rolach głównych wystąpili z serii Kirkland jako Janet i Jeffrey the Moon jako Jack.

Może dlatego, że Smurlowie tym razem byli na planie?

Po premierze filmu temat smurlów wrócił na pierwsze strony gazet, ale tym razem nie jako zagadka, nie jako plotka, ale jako symbol.

Gdy rok 1988 dobił końca, Jack i Janet Smurlowie podjęli decyzję, która dojrzewała w nich od dawna.

W drugiej połowie 1988 roku Smurlowie opuścili West Pitson.

Dla Jacka i Janet to był początek rekonwalescencji.

Jedni twierdzili, że to dowód, że duchy przywiązały się nie do miejsca, a do ludzi, do samej rodziny smurlów.

Sam Jack Smurl w jednym z ostatnich wywiadów przed śmiercią powiedział krótko.

I rzeczywiście, rodzina Smurlów wycofała się z życia publicznego.

Jack Smurl.

Janet Smurl według dostępnych informacji...

Dzieci Smurlów dorosły.

I tak właśnie wyglądała prawdziwa historia rodziny Smurlów.

Jack i Janet Smurl nigdy nie szukali sławy.

Co tak naprawdę nawiedziło rodzinę Smurlów?

Jedno jest pewne, Smurlowie nie zapomnieli, a ich historia wciąż żyje.

Czy film oddaje to, co naprawdę przeżyli Smurlowie?