Mentionsy

Bohaterką dzisiejszego odcinka jest Carrie Mae Weems, ikona amerykańskiej sztuki.

Będąc przez ponad 30 lat w awangardzie amerykańskiej ekspresji, Carrie Mae Weems rozwijała swój język artystyczny w fotografii, filmie, wideo i sztuce, która konfrontuje się z trudnymi prawdami o władzy i uprzedzeniach, jednocześnie celebrując niezłomność ludzkiego ducha.

Carrie Mae Weems była też pierwszą artystką, czarną artystką, która doczekała się retrospektywy prac w Nowojorskim Muzeum Guggenheima.

Klaudia, powiedz, kim dla Ciebie jest Carrie Mae Weems?

Dla mnie Carrie Mae Weems przede wszystkim jest artystką niezwykle inspirującą, która zajmuje się trudnymi tematami.

Ale prace Carrie Mae Weems są pełne nadziei, nie przedstawiają męczennictwa.

Co ciekawe, Carrie Mae Weems była też częścią bardzo ważnej wystawy grupowej, jednej z moich ulubionych wystaw współczesnych z 1994 roku,

Więc dla mnie Carrie Mae Weems jest jedną z głównych osób, artystek, które zajmują się sztuką polityczną.

Powiedz mi, z twojej perspektywy, które z wydarzeń w życiu Carrie Mae Weems, w tym skąd pochodzi, z jakiej jest rodziny, które są takie kluczowe, żeby zrozumieć to, jaką jest artystką?

Rzeczy i wydarzenia, które są istotne dla tych artystów, to naprawdę pozwala nam poznać lepiej Carrie Mae Weems jako artystkę.

Ojciec Carrie Mae Weems prowadził mały biznes i był również muzykiem.

I to jest czas, który bardzo ukształtował Carrie Mae Weems jako osobę, jako artystkę.

No właśnie, powiedziałaś, że była tam tylko jedna kobieta, ale to wystarczyło Carrie Mae Weems, żeby się zainspirować, bo powiedziała, że kiedy zobaczyła, że w Camon Gay Workshop jest kobieta, stwierdziła, ok, czyli to jest możliwe i mi też może się to udać.

Lata 80. to głównie taka praca uniwersytecka dla Carrie Mae Weems.

Carrie Mae Weems pomaga nam spojrzeć na stół kuchenny jako centrum życia rodzinnego.

Carrie Mae Weems lubi o tym myśleć.

To jest taki bardzo charakterystyczny sposób działania Carrie Mae Weems, sposób opowiadania historii, że są zdjęcia i jest też tekst.

Ciekawe jest też to, co Carrie Mae Weems powiedziała o tej pracy, że ona pokazuje to, że biały jest przezroczysty.

Przy czym Carrie Mae Weems mówi, nie, to jest praca o rodzinie, to jest praca o związkach, to jest praca o przyjaźni, ale przez to, że jest jakimś wyzwaniem dla naszej percepcji, jest też to praca o rasie, ponieważ uświadamia nam to.

Nawiązanie do piosenki Billie Holiday pojawia się w drugiej chyba najbardziej znanej pracy Carrie Mae Weems obok Kitchen Table Series, czyli w eseju wizualnym From Here I Saw What Happened and I Cried.

Carrie Mae Weems postanowiła użyć starych zdjęć z archiwów i dodaje do nich własne komentarze w postaci tekstów, które obalają stereotypy i rasistowskie przedstawienie czarnych ciał w kulturze wizualnej.

Co ciekawe, Harvard chciał pozwać Carrie Mae Weems za użycie tych fotografii z ich kolekcji ze stworzenia tego cyklu.

I Carrie Mae Weems na początku była trochę przerażona i się zastanawiała, co z tym zrobić.

Tak, tu możemy przywołać jeszcze kilka tekstów, bo ten tekst jest rzeczywiście bardzo istotny i dlatego też nie mówimy o Carrie Mae Weems tylko jako o fotografce, ale jako o artystce konceptualnej.

I pisze Carrie Mae Weems w swoim tekście, stałeś się naukową kategorią, negroidalnym typem, antropologiczną dysputą.