Mentionsy

A rozmawiać będziemy o nieznanym walcu Fryderyka Chopina.

Na ile jest to dzieło Chopina?

Czy jest to dzieło Chopina?

Co powoduje, że możemy to traktować jako właśnie nieznany, odkryty utwór Fryderyka Chopina?

W wielu materiałach prasowych przede wszystkim pojawiło się określenie, że jest to nowo odkryte dzieło Fryderyka Chopina.

Pozostawiając na marginesie pytanie, czy rzeczywiście Chopin był autorem tej muzyki, przede wszystkim trzeba podkreślić, że nie jest to dzieło.

Po pierwsze dlatego, że Chopin w tym czasie zresztą sam nie do końca poważnie traktował walce jako dzieła sensu stricte.

Natomiast wiemy, że Chopin już z Wiednia pisał do rodziny, ale pisał też do Elsnera, do swojego profesora.

Po drugie musimy zdać sobie z tego sprawę, że pierwszy waltz, który Chopin zdecydował się opublikować, to było w porównaniu z tym rękopisem dzieło gigantyczne.

Równolegle do takich wydawanych wielkich walców Chopin, wiemy, że pisał mniejsze, których nigdy nie chciał przeznaczyć do wydania.

I teraz jeżeli porównamy z tym co wiemy o walcach Chopina ten rąkopis, to wydaje się, że mógłby on być pewnego rodzaju szkicem jednego tematu.

Tylko teraz problem polega na tym, że nie za bardzo mamy precedensji, jeżeli chodzi o ten typ twórczości samego Chopina.

Dlatego, że jeżeli Chopin szkicował, to te szkice miały zupełnie inny charakter niż źródło, które znamy.

Nawet okiem laika widać, jak ktoś widział rękopisy Chopina, to widać, że one są pokreślone, pozamazywane.

Wiemy, że Chopin bardzo nie lubił zapisywać muzyki, dlatego, że bardzo dużo z jego procesu twórczego odbywało się bez papieru.

Ale Chopin był perfekcjonistą i on często miesiącami pracował właśnie nad takimi już, już jakoby skończonymi utworami.

61, gdzie Chopin zmienił w ogóle układ tonacji.

Inaczej bym nawet zapytał, jeżeli Chopin nie był pewny tego co będzie dalej, to dlaczego tak ładnie zaczął go kaligrafować.

No i wreszcie ostatnia kwestia, na którą chciałem zwrócić uwagę, to jest wielkość samego papieru, która nie zgadza się z wielkością, którą Chopin używał dla swoich własnych kompozycji, dla szkiców czy też dla kompozycji przeznaczonych do druku.

Pierwsze takie wrażenie czysto graficzne jest Chopinowskie, można powiedzieć, to w jaki sposób są prowadzone te nuty, jakiej wielkości i tak dalej.

To, co również się rzuca w oczy, co często jest dla Chopina też charakterystyczne, to bardzo takie oszczędne traktowanie chociażby akompaniamentu.

Jest to bardzo blisko, bardzo coś takiego, co znamy grając Chopina, coś, że może być bardzo pod ręką, że tak powiem, jeśli chodzi o lewą rękę zwłaszcza.

Oczywiście dochodzi ten element trzech forte, który jest bardzo, bardzo unikalny u Chopina.

Może zakończmy jeszcze tym podpisem Chopin na górze strony, o którym napisał Pan, że to jest nie ręką Chopina.

Jeżeli ktoś chciałby na przykład zaimitować styl Chopinowski,