Mentionsy

Witolda Lutosławskiego.

Będziemy opowiadać o programie festiwalu Łańcuch 23, festiwalu, który już w tę sobotę rozpocznie się w Warszawie, a konkretniej na miejscu idealnym, mam wrażenie, do prezentowania muzyki Witolda Lutosławskiego, czyli w Radiowym Studiu imienia Witolda Lutosławskiego.

Łańcuch jest festiwalem jednego bohatera, mianowicie oczywiście Lutosławskiego, ale nie jest festiwalem monograficznym.

Chodzi o to, żeby biorąc Lutosławskiego za przewodnika, dać słuchaczom coś w rodzaju przeglądu różnych wątków tego nurtu muzycznego, który nazywamy modernizmem.

A może chodzi też o swoiste zderzenie, o taki sprawdzian, jak muzyka Witolda Lutosławskiego brzmi, zestawiona z kompozycjami innych twórców jego czasu?

Łańcuch pierwszy utwór Witolda Lutosławskiego, jeden z drobniejszych i może mniej istotnych w jego dorobku.

On się pojawił głównie ze względu na to, że to jest, można by powiedzieć, harbowy czy flagowy utwór zespołu, który działa pod auspicjami Towarzystwa Lutosławskiego i pod dyrekcją Andrzeja Bauera.

Ten pierwszy wieczór będzie poświęcony pamięci Elżbiety Markowskiej, znakomitej muzykolożki i także szefowej dwójki, której życiową misją było właśnie upowszechnianie dorobku Witolda Lutosławskiego.

I dla programu Drugiego Polskiego Radia, i dla Towarzystwa Lutosławskiego, i w ogóle dla polskiej kultury muzycznej osobą niezwykle ważną.

Zabrzmi elegijna, nostalgiczna i przede wszystkim ostatnia Czwarta Symfonia Lutosławskiego.

Mam tu na myśli włoskiego mistrza, o pokolenie starszego od Lutosławskiego, Giorgia Federica Gediniego.

Hartmut Rode, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach i Aleksander Humala wystąpią w studiu imienia Witolda Lutosławskiego.

W programie również Partita Vito dla Lutosławskiego w transkrypcji Andrzeja Bauera na wiolonczelę fortepian i orkiestrę.

Wiolonczelę zastępującą oryginalną przez Lutosławskiego tam pomyślaną partię Skrzypiec.

Również nie może tu zabraknąć kompozycji Witolda Lutosławskiego, ale pojawia się chociażby także Johannes Brahms, zdaje się w zupełnie nowym odczytaniu.

Tu może trzeba by wspomnieć o tym, że w programie Łańcucha obok twórczości Lutosławskiego i wspomnianego nurtu modernistycznego pojawia się też muzyka kompozytorów odleglejszej przeszłości, a więc...

W transkrypcji na baryton z orkiestrą smyczkową, połączone z muzyką żałobną Witolda Lutosławskiego.

Ja pamiętam, że gdy pan rok temu zapowiadał Łańcuch 22, to wspólnie z Adamem Suprynowiczem w dwójce panowie opowiadali o tym, że to nie jest dobry czas dla Witolda Lutosławskiego.

W przypadku Lutosławskiego mamy chyba taką sytuację, że jego pozycja już kompozytora kanonicznego jest niekwestionowana.

Zapewniać muzyce Lutosławskiego jak najlepsze wykonania, w jak najlepiej skomponowanych zestawieniach programowych.

Witolda Lutosławskiego zapraszał Państwa dziś na festiwal Łanuch XXIII.