Mentionsy

Byłam pewna, dlatego że nie napisałby pan w taki sposób moim zdaniem książki Dunder albo koty z zaświatu, gdyby pan nie miał wielu lat obserwacji za sobą.

Kiedy zaczęłam czytać tę książkę, to przyznam, że Dunder wydał mi się spokrewniony z innym literackim kotem, którego znam, to znaczy z kotem rabina z takiej znakomitej serii komiksowej.

Dunder jest oczywiście taką książką, która ma inny ciężar zupełnie niż baśń o wężowym sercu.

Tak Dunder jest zanurzony w naszej współczesności, tej prowincjonalnej taką, którą kojarzę.

I to nie jest tak, że Dunder zmaga się tylko z diabłami i z jakimiś magicznymi mocami, ale zmaga się przede wszystkim ze współczesnością.

Najbardziej on się oczywiście zmaga ze swoją opiekunką i z jej koncepcjami na temat żywienia kotów, które odbiegają od koncepcji, którą Dunder ma na temat swojego własnego żywienia.

Tak, nie należy kotów żywić mlekiem i bez względu na to, co twierdzi Dunder w tej książce, to nie należy tego robić.

Dunder albo Kot ze Światu to nie jest taka zwykła książka, ponieważ takie książki bywają też określane mianem gier paragrafowych.

I my podejmujemy decyzję za Kota Dundera.

Tak, zakończeń w Dunderze jest dużo.

Myślę, że to mogłoby też już naprowadzić Państwa ta informacja o wielu szczęśliwych zakończeniach i też o kocim bohaterze, że to jest taka książka, ja bym powiedziała, że familijna, bo Dunder jest szalenie zabawną postacią.

Przy pisaniu Dundera rzeczywiście było to zupełnie inne doświadczenie literackie niż do tej pory, bo miałem wiele książek w jednej.

Częścią gry książki Dunder albo Kot ze Światu są też ilustracje bardzo sugestywne i bardzo szalone.

Czyli wiemy, że będzie pan podpisywał książkę Dunder albo Kot z zaświatu, będzie pan opowiadał o przyrodzie, a czy będzie pan też polował na jakieś książki?

A jeśli państwo chcieliby upolować książkę Dunder albo Kot z zaświatu Radka Raka, który tak barwnie o niej i o innych książkach opowiadał, proszę do nas pisać katarzyna.hagmajermaupa polskieradio.pl.