Mentionsy

To jest po 67 roku, czyli po wojnie sześciodniowej i pierwszym, symboliczny początek to jest 68 rok, lipiec i porwanie pierwszego takiego samolotu przez organizację, którą będziemy używali może jeśli można tej angielskiej, angielskiego skrótu, czyli PFLP kierowane przez George'a Habasha, a jego prawą ręką i takim bym powiedział dowódcą, takim bym powiedział terrorystycznym de facto jest Wadi Haddad.

No ale, no wszystko fajnie, tylko Wadi Haddad mówi co z tego.

Ale Haddad mówi tak.

Proszę bardzo, Wadi Haddad używa kobiet.

Proszę bardzo, Wadi Haddad wykorzystuje niemieckich porywaczy, wykorzystuje japońskich porywaczy.

I też widzę, że od końca lat 60. jest jakiś ruch protestu, ruch studencki antyimperialistyczny, a Wadi Haddad i George Habash, ta ich organizacja, używa języka walki antyimperialistycznej.

No to napiszmy naszą walkę na sposób antyimperialistyczny, że my reprezentujemy ludowe masy, to jest oczywiście guzik prawdą, bo Chabasz, Haddad to są ludzie z elit, niejednokrotnie chrześcijanie, wcale nie muzułmanie.

Dokładnie, a Chabasz i Haddad mówią, no cóż, trzeba inaczej.

Wtedy Habasz i Haddad podkręcają ten terroryzm mówiąc nie, zradykalizujemy sytuację i doprowadzimy do tego, że tym Egipcjanom będzie głupio, że zapominają o Palestyńczykach.

No to Chabasz i Haddad mówią tak, przypomnimy wam, że trzeba walczyć o Palestyny, tylko nic mi tu nie podpisujcie.

Czarny Wrzesień tym razem dokonuje tej akcji, ale wcześniej robi to Wadi Haddad.

Ale Haddad mówi tak.

Wadih Haddad i George Habash też tam trafiają.

I do 1982 roku w Libanie jak najbardziej w dużym stopniu są, ale Haddad też dokonuje rozłamu w Ludowym Froncie Wyzwolenia Palestyny i w pewnym momencie on się przenosi do Iraku.

Albo nawet do Jemenu Południowego, tej komunistycznej dyktatury, która się tam w Adenie pojawia, bo Wadi Haddad mówi tak.

Z jednej strony to jest Wadi Haddad, który idzie na swoje.

Wadi Haddad, jak idzie na swoje, on ma też ksywę Wadia Haddad.

A dlaczego Wadia Haddad?

Czyli tak, Wadi Haddad, czy Wadia Haddad, jest agentem, ma pseudonim nacjonalista, też dużo mówi, jaki ma, że tak powiem, fokus i co to z tym jego ludowym antyimperializmem, jak to wygląda.

I cały czas ten charakter z nim jest taki, takiego barteru, że Wadia Haddad mówi, byście nam dali jakąś broń.

Oczywiście możemy się naginać do tego i czasem nam się to podoba, czasem nie, ale generalnie, żeby ten Wadia Haddad nam tutaj tego pieca za bardzo nie rozpalił.

I tworzą się, panie redaktorze, na przykład czasem taki scenariusz, jest korespondencja Andropow, który jest wtedy szefem KGB, pisze do Breżniewa, pierwszego sekretarza, że można by Wadia Haddada użyć do tego, żeby porwać rezydenta CIA w Bejrucie i go przewieźć do Moskwy.

No i na to Abu Nidal, Haddad mówią, proszę bardzo, to jest dowód na to, że trzeba z nimi walczyć.

On rywalizuje z Haddadem.

Wadi Haddad umiera w 1978 roku w Berlinie Wschodnim.