Mentionsy
Wielka Brytania w czasie II wojny światowej cz.2. Prof. Jacek Tebinka
Po klęsce Francji w czerwcu 1940 r. Wielka Brytania pozostała niemal osamotniona w walce z III Rzeszą. U jej boku działały, co prawda, rządy państw na wychodźstwie i ją wspierały, jednak kluczowy sojusznik – Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny dopiero po atak Japonii na Pearl Harbor w grudniu 1941 r. Wówczas Brytyjczycy zyskali potężnego sojusznika i wspólnie wypracowali strategię, która ostatecznie doprowadziła aliantów do zwycięstwa. Wcześniej jednak Brytyjczycy ponieśli dotkliwe porażki, zwłaszcza w Afryce Północnej, jak i Azji Środkowo-Wschodniej, co osłabiło pozycję rządu Winstona Churchila. Jednocześnie dzięki łamaniu kodów Enigmy i szyfrów dyplomatycznych, Brytyjczycy posiadali wiedzę o niemieckich planach ataków w 1941 r. na Jugosławię, Grecję oraz ZSRR, choć nie zawsze mogli im skutecznie przeciwdziałać.Zapraszamy do wysłuchania i obejrzenia rozmowy z prof. Jackiem Tebinką, historykiem i politologiem z Uniwersytetu Gdańskiego.#historiabezkituZapraszamy do wsparcia naszej działalności poprzez serwisy: Patronite.pl/historiabezkitu.pl czyBuycoffee.to/historiabezkituZajrzyjcie również na naszą stronę internetową: https://historiabezkitu.pl
Rozdziały (16)
Profesor Tebinka omawia konsekwencje bitwy o Anglię i jej wpływ na sytuację w Europie i świecie.
Profesor Tebinka analizuje sytuację geopolityczną po bitwie o Anglię, podkreślając samotność Wielkiej Brytanii i jej kolonii.
Profesor Tebinka omawia strategię Churchilla w poszukiwaniu wsparcia ze strony USA i Sovjetów, a także jego relacje z komunistami.
Profesor Tebinka opisuje działania wywiadowcze brytyjskie, szczególnie łamanie szyfrów, w tym relacje z Japończykiem Oshimą.
Profesor Tebinka omawia informacje o koncentracji wojsk niemieckich na granicy z Związkiem Radzieckim i ich interpretację przez brytyjskich dyplomata.
Profesor Tebinka omawia pomoc z USA, w tym Lend-Lease, i jej wpływ na sytuację Wielkiej Brytanii, podkreślając klęski w Afryce Północnej.
Profesor opisuje kampanię w Grecji i Jugosławii, podkreślając rolę Brytyjczyków i ich nieudane próby pomocy.
Profesor szczegółowo opisuje operację Barbarossa, desant na Kretę i jej konsekwencje.
Profesor omawia działania Afrika Korpus Rommela w Libii i jego nieudane próby zajęcia Egiptu.
Profesor opisuje ofertę pomocy Wielkiej Brytanii Związku Radzieckiemu po ataku na ZSRR.
Profesor Tebinka omawia bitwę o Midway i sytuację brytyjską w Azji Południowo-Wschodniej, podkreślając klęski takie jak zajęcie Malajii i Singapuru przez Japończyków.
Rozmowa skupia się na sytuacji w Indiach podczas wojny, kolaboracji z Japończykami i głodzie, który był wynikiem zaniedbania władz lokalnych i potrzeb wojny.
Profesor Tebinka omawia ewakuację Wojska Polskiego do Persji, relacje polsko-radzieckie i obawy Stalina dotyczące zamiarów Churchilla.
Tebinka omawia obawy Stalina co do zamiarów Churchilla i jego prób do przekonania Stalina, że drugi front jest niemożliwy.
Tebinka odnotowuje, że klęska stalingradzka była prawdziwym przełomem w sytuacji.
Podczas ostatniego fragmentu rozmowy referuje do bitwy pod El Alamein, która była pierwszym realnym zwycięstwem brytyjskim.
Szukaj w treści odcinka
Wyspy ocalały, bo Hitler musiał zrezygnować z inwazji.
Z punktu widzenia hitlerowskiego, niemieckiego, niemieckich nazistów i samego Hitlera, to Żydzi stworzyli ten system bolszewicki i ta zbitka o żydobolszewizmie jako zagrożeniu dla świata cywilizacyjnego,
Czyli wniosek Churchilla był taki, że w gruncie rzeczy Hitler stanowi teraz podobne zagrożenie dla Związku Radzieckiego jak dla Wielkiej Brytanii.
Dostała instrukcję, aby w żadnym wypadku traktować tę wojnę jako wojnę między blokami kapitalistycznymi, a tak na dobrą sprawę to bardziej krytykować wcale nie Hitlera czy Włochy Mussoliniego, a imperialistów brytyjskich.
Czy wywiad brytyjski nie pozyskiwał jakichś sygnałów, informacji, które by świadczyły o tym, że Hitler zaczyna myśleć o uderzeniu na wschód?
Natomiast łamano szyfry sporej ilości państw neutralnych i taką wielką pomocą, właściwie to będzie najlepszy sposób dotarcia do umysłu Hitlera w czasie II wojny światowej w latach 1940-1945 stanął się depeszę
Japońskiego ambasadora w Berlinie, Hiroshito Oshimy, którego Hitler bardzo lubił i cenił, być może też dlatego, że Oshima nie był zbyt dużego wzrostu, ale był miłośnikiem nazistowskiej III Rzeszy.
Oshima rozmawiał często z Ribbentropem i z Hitlerem.
12 czerwca przechwycono długą depeszę Oshimę do Tokio, relacjonującą rozmowę z przywódcami III Rzeszy i tam Hitler wyraźnie powiedział o swoim zamiarze rozprawienia się z bolszewickim państwem.
Znalazło się na kryzysie bankructwa, czyli nie samoloty Hitlera, ale po prostu ekonomia mogła tutaj wysiłek zbrojny Brytyjczyków zabić.
Hitler był w ogóle wściekły, że jesienią 1940 roku Mussolini rozpętał tę wojnę przeciwko Grecji.
Hitler nie tyle cenił, ale to mu w ogóle nie przeszkadzało i to nie był kierunek, którym chciał się zajmować.
Jak rozumiem, Grecja nie miała żadnych zasobów, które by interesowały Hitlera do prowadzenia wojny.
Sami byli za słowami, żeby stamtąd Włochów wyrzucić, ale sytuacja była kompromitująca dla włoskiego sojusznika i irytująca dla Hitlera.
W wypadku serbskim mieliśmy do czynienia ze spiskiem polityków serbskich, wrogich wobec Hitlera i oficerów, wyższych oficerów Armii Serbskiej, którzy walczyli z Austrią, walczyli z Niemcami w I wojnie światowej,
Oni obalili regenta Pawła, do władzy doszedł małoletni król Piotr, no i Hitlera to doprowadziło do absolutnej furii.
Hitler nie wiedział, jakie są powody tych wielkich strat i tego, że spadochroniarze poniesie tak duże straty i postanowił już więcej takich desantów na taką skalę nie urządzać, co w pewien sposób uratowało Maltę, wyspę na innym krańcu, znaczy krańcu, w innej części Morza Śródziemnego.
Czyli Hitler porzuca wojska desantowe, one walczą teraz jako piechota poza jakimiś tam drobnymi incydentami.
Ale to było takie prusowe zwycięstwo Hitlera.
To był główny cel Hitlera.
Jest wielu badaczy, którzy wskazują na to, że to był błąd i pomyłka Hitlera, że on nie przywiązał większej wagi do objęcia kontroli nad basenem Morza Śródziemnego.
Rozumiem, że Hitlerowi oczywiście jarzyło się to, że jest w stanie rozgrabić Związek Radziecki tak szybko.
No i to życzenie Churchilla spełniło się 22 czerwca 1941, kiedy III Rzesza i sojusznicy europejscy Hitlera napadli na Związek Radziecki.
I kiedy jego lokaj, Sawyers, przyniósł mu informacje o ataku Hitlera na Związek Radziecki, kazał posłać cygaro
Czyli na ile myślał w tych podobnych kategoriach, co Hitler?
Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Ostatnie odcinki
-
1943 – rok przełomu. Wielka Brytania w czasie I...
22.07.2026 08:00
-
Z dziejów polskiego oporu przeciw UPA na Wołyni...
15.07.2026 08:00
-
Azjatyckie fronty zimnej wojny. Dr hab. Igor Ch...
08.07.2026 08:00
-
Azjatyckie fronty zimnej wojny. Dr hab. Igor Ch...
08.07.2026 08:00
-
Ziemia atomu, deportacji i eksperymentów rolnic...
01.07.2026 08:00
-
Plan, przymus i niedobór - o gospodarce radziec...
24.06.2026 08:00
-
Między terrorem a polityką. Z dziejów izraelski...
17.06.2026 08:00
-
Od ideologii do pragmatyki rządzenia. Historia ...
10.06.2026 08:00
-
Duszny rok 1944. Sprawa zbrodni na Ludwiku Wide...
03.06.2026 08:00
-
Żydowski Związek Wojskowy. Fałszywe świadectwa ...
27.05.2026 08:00