Mentionsy

Uwielbiam być w drodze i myślę sobie, że odkrywanie świata, odkrywanie kultur, trochę też za pomocą sztuki i języków, jest taką moją misją życiową.

Doskonale zna jednak Łemkowszczyznę, o której to porozmawiamy w kolejnej części naszego spotkania.

Moje mieszkanie w Warszawie ma 26 metrów, jest malusieńkie, ale gdybyś zobaczył, to na wszystkich ścianach są łemkowskie obrazy.

Natomiast musimy w ogóle zacząć od tego, że Wymkowie to są Rosjanie Karpaccy.

Wiesz co, to jest po akcji Wisła, natomiast ja tutaj myślę o wojewodinie, bo na przykład na pograniczu Baczki i Sremu od połowy XVIII wieku mamy spore grupy rusińskie, więc na przykład dzisiaj gdybyś pojechał do takiej miejscowości Ruski Krztur w Serbii, to usłyszałbyś język rusiński.

Oj, będziemy jeszcze szyłkać i szperać w kolejnych naszych spotkaniach po jasnej stronie świata, na Łemkowszczyźnie, na Łemkowynie i nie tylko.

Ale nie w takim kontekście, oczywiście Paniusza Drowniaka, czyli Nikifora znamy, o Nowosielskim wiemy, o Grzegorzu Pecuchu pewnie ktoś słyszał, o Andym Warholu też, ale na przykład o korzeniach krusińskich Andy'ego Warhola prawie nikt nie wie, o tym, że on pochodził, jego w ogóle korzenie sięgają takie wioski Mikowa w Słowacji.

I przez te wszystkie moje wykłady, przez te spotkania wszędzie staram się przemycać te wątki sztuki łemkowskiej.

O tym jeszcze porozmawiamy, a tutaj tę część naszego spotkania zakończę cytatem Twoim.

Michale, rozmawialiśmy w poprzednich częściach naszego spotkania o Łemkowynie, ginącej Łemkowynie, ale niekoniecznie.

Był to pokaz mody Rusynka inspirowany kulturą Rusinów Karpackich, Anny Marii Zygmunt.

To było dla mnie tak zaskakujące, że to zainteresowanie jest.

Oczywiście nie w taki sposób, jakbyśmy sobie tego życzyli, bo jeszcze tej pracy jest bardzo dużo do wykonania, ale jednak w momencie, gdy na przykład jedziemy w Beskid Niski, to teraz interesuje nas historia miejsca.

Czy udaje się zorganizować poza obszarem Łemkowyny wystawy dotyczące sztuki łemkowskiej?

Ona bardzo długo mówiła w ogóle o języku kazachskim, o Kazachstanie.

My tę relację utrzymujemy i nawet w tym roku były takie plany, aby się spotkać, uwaga, w Albanii, co jest dość wolnym pomysłem.

Natomiast ta Albania też za mną bardzo długo chodzi i co rok sobie obiecuję, to jest ten rok, w którym ja odwiedzę Albanię.

I wiesz, to jest takie piękne połączenie między Umić z Kazachstanu, która tak pięknie mówiła o swoim Kazachstanie, która dała mi tak wiele różnych praktycznych rad, aż do Albanii i do Ani Marii Zygmunt.

I wiesz, ja nie byłem nigdy w Albanii, ale gdy na przykład teraz zamykam oczy i sobie wyobrażam jakieś widoki z Albanii, to czuję taką tęsknotę.

I podobnie jest z Albanią, w której nie byłem.

Zostało nam jeszcze kilka chwil, żeby porozmawiać o postrzeganiu w czasie podróży.

Słuchaczy RMF Classic zapraszam za kilka chwil na ostatnie spotkanie z Michałem Szymko.

To było, wiesz, to było dla mnie, wiesz, spotkanie z tak innym światem, z tak wielką biedą, z tak wielkim niezrozumieniem, że tak może wyglądać świat, ale wiesz, po kilku dniach to mi puściło całkowicie.

A powiedz jeszcze, dlaczego twoim zdaniem turystom łatwiej jest dziś wyjechać daleko gdzieś na zachód albo daleko na wschód, niż zwiedzać to, co jest bliżej, czyli Beskid Niski, Beskid Mały, Mazury, Morze Morawy?

Wiesz co, to jest trudne pytanie, ale myślę sobie, że ono też się bierze z naszej przyszłości.

I myślę sobie, że to jest bardzo niebezpieczne w ogóle, udowadnianie komuś czegoś.

I to jest bardzo nieprawdziwy obraz, tak jak mówiłeś wcześniej, publikowanie zdjęć na przykład na social mediach, chwalenie się tym, że no tak,