Mentionsy

Odcinek 7 Wielkanocny zając.

W tym roku to ja jestem zajączkiem wielkanocnym i przygotowałam dla was w ogrodzie słodkie upominki.

Powiedział zając wyłaniający się ze swojej kryjówki spomiędzy uschniętych traw.

Zając w ogrodzie babci?

Serwus, zajączku!

Jestem zającem Szarakiem.

Uśmiechnął się do Julka szary, futrzasty, długo uszy, ale za to niezwykle słodki zając.

My, zające, jesteśmy większe od królików, mamy dłuższe łapki oraz uszy.

Oho, widać było, że Julek trafił na zająca gadłę.

Zapytał sam siebie szary zając, śmiesznie machając swoimi długimi uszami.

Julek uśmiechnął się do zająca.

W takim razie miło Cię poznać, zajączku.

No pewnie, zbystrzył się zając.

Nieźle się zaskoczył, kiedy przy Julku zauważył zająca, który do tego ciągle gadał.

No okej, ucieszył się Filip patrząc na zająca.

Zajączku, mówisz, że widziałeś, gdzie babcia chowa słodkości?

Tak, tak, zapewnił zając.

My zające mamy doskonały wzrok i słuch.

Zające mają w zwyczaju zajmować jedno terytorium.

Zając poprowadził chłopców do miejsca przy drewutni, gdzie między kawałkami drewna znaleźli pierwsze czekoladowe jajka owinięte w kolorowe folie.

Zając zamachnął swoimi tylnymi łapkami i zrobił wielki skok.

– Ej, zajączku, trochę wolniej!

Zające to bardzo szybkie zwierzęta.

Chłopcy podeszli do zająca.

Bardzo lubię to miejsce w ogrodzie waszej babci, zaczął zając.