Mentionsy

Naukąt SGH.

Mówię oficjalnie, dlatego że tydzień temu audycja była, ale weszliśmy w te audycje naukątowe, że tak powiem brzydko, z buta, dlatego że od razu zaczęliśmy od tematów poważnych, ale...

I właśnie dzisiaj o tym będę rozmawiać z prorektor do spraw rozwoju, profesor SGH, doktor habilitowana Dorota Niedziółka,

Historyj naszego studenta, absolwenta, ale przede wszystkim też tych wszystkich, którzy społeczność SGH tworzą i tych, którzy należą do jej miłośników.

Wydaje mi się, że też bez zbędnego słodzenia, dlatego że nie lubię tego robić, ale tak z czysto obiektywnej pozycji człowieka, który na SGH nie studiował, ale o SGH zawsze wiedział, że jest.

No, wydaje mi się, że każdy człowiek, który gdzieś tam z jakąkolwiek uczelnią w życiu się zetknął, wie czym jest SGH i jest taki trochę respekt za każdym razem, kiedy się słyszy, hmm, skończyłeś SGH.

I to hasło jest absolutnie niesamowite, dlatego że pokazuje nie tylko to, co będzie, ale też to, co było, że rzeczy przeszłe, faktycznie podejście do tej tradycji, jakie na SGH jest wyraźnie wyczuwalne przez te dwa lata, ile tu już prowadzę audycję.

No to jest to, co zwrócił uwagę pan redaktor, że trochę w DNA i studentów, absolwentów i pracowników SGH jest ta duma z tej uczelni.

To mamy to w jakiś sposób gdzieś bardzo głęboko, czy nosimy to w sobie bardzo głęboko, że SGH jest marką, jest wartością, jest czymś więcej niż tylko uczelnią, jest pewną filozofią myślenia o tym jak uczyć, o tym jak wymagać, o tym czego oczekiwać i właściwie w tych trzech literach kryje się

Uroczystości świętowania jubileuszu 120-lecia to jest tak naprawdę okazja do tego, żeby myśleć o tym, gdzie SGH będzie za dekadę albo za kolejne dekady, żeby myśleć o tym, jak kształcić, co badać i jak badać i jakie powinny być kolejne pokolenia absolwentów.

Żeby ta tradycja nie tylko nie zginęła, ale żeby dała kolejne świadectwo o tym, że jakość kształcenia, ale też ten poziom prowadzonych badań, publikacji, obecność przedstawicieli SGH w różnego rodzaju gremiach miała wciąż ten najwyższy wymiar.

Ale to nie są pojedyncze przypadki, czyli to też nie jest tak, że to są jakieś wyjątki, tylko takich ścieżek, w których gdzieś fascynacja na etapie młodzieńczym, chęć studiowania w SGH, a potem świadomość tego, że to jest to właściwe miejsce, nie tylko jako miejsce pracy, ale to miejsce, w którym spełniają się marzenia, bo jeśli ktoś przychodzi do SGH, jeśli tutaj ma zajęcia, to ma świadomość tego, że nas wszystkich łączy pewne specyficzne

Ja bym to odniosła raczej do takiej swoistej kładki, gdzie jedna część tej kładki położona jest w przeszłości, pokazuje, że to wszystko, co stanowiło istotę SGH na początku wieku XX,

Wiedzą, jak ta kładka jest zamontowana, ale ich spojrzenia sięgają daleko do przodu i myślą o tym, jak to SGH będzie wyglądało w kolejnych dekadach.

Naukąt SGH Szkoła Główna w Warszawie, Dorota Niedziółka, Kamil Kuć.

W 1906 roku założono SGH, więc już tak naprawdę 120-lecie już w tym roku akademickim.

No to w takim razie życzyć nam życzliwości otoczenia, obecności coraz większej liczby partnerów wspierających nas w tym rozwoju, sympatyków, miłośników SGH, no ale nieustającego entuzjazmu w realizacji tego, co wszystkim wcześniejszym pokoleniom towarzyszyło, tutaj studiującym, pracującym i żeby ten entuzjazm i radość z funkcjonowania Szkoły Głównej Handlowej była naszym codziennym udziałem.

Dziękuję bardzo serdecznie za tę rozmowę, doktora habilitowana, profesor SGH Dorota Niedziółka była razem ze mną, prorektor do spraw rozwoju.

Naukąt SGH.