Mentionsy

Gucio zaczarowany.

Gucio nocuje w pałacu liliowym.

Gucio poszedł za radą gościnnego wróbelka, ale nieprzyzwyczajonemu do żeglugi powietrznej skrzydełka prędko osłabły.

Gucio przeżegnał się i zaczął także mówić swój pacierz codzienny, a potem jeszcze pieśń Kto się w opiekę.

Gucio postanowił w nim noc przepędzić i wszedł do środka kwiatu, który znalazł szeroko otwarty.

Gucio lubił kwiaty dla ich barw pięknych i zapachu, ale uważnie nigdy żadnemu się nie przypatrzył.

Gucio poznał po głosie śpiewaka.

Nie sam tylko Gucio słuchał natchnionego śpiewaka.

Gucio stał jeszcze czas jakiś zamyślony na swoim balkonie, czyniąc przeróżne domysły i przypuszczenia i z ciężkim sercem wrócił do lilowego pałacu.

Gucio z zachwytem przypatrywał się tym ścianom atłasowym.

Gucio zaczarowany rozdz.

Gucio przyglądał się temu klombikowi, tym pręcikom, a najwięcej tym żółtym woreczkom , gdy leciuchny szmer zwrócił jego uwagę.

Gucio zobaczył, że owe podwójne woreczki

Gucio nie mógł już dłużej wytrzymać w roli obojętnego widza.

Gdyby Gucio nie był w tej chwili muchą, ale chłopczykiem, to by groźnie brwi zmarszczył, ale niestety nie mógł tego uczynić.

Gucio słuchając tego kiwał głową z niedowierzaniem.

Gucio ciągle kiwał głową z niedowierzaniem.

— Dziwna rzecz, że panna, przybywszy tu dla pracy, pomyślałaś jednak naprzód o jedzeniu — przerwał Gucio, który dotąd nie pozbył się jeszcze swej podejrzliwości względem gościa.

— zapytał Gucio, który nagle uczuł silny głód, wskazując łapką na wilgoć błyszczącą dookoła klombu.

Gucio spróbował, a spróbowawszy połykał z chciwością wonny nektar.

spytał Gucio.