Mentionsy

Sama nazwa Wiejski Wschód to europejska nazwa dla przestrzeni, w której współcześnie znajdują się kraje takie jak Turcja, Iran, Egipt, państwa Półwyspu Arabskiego, Irak, Syria, Liban, Jordania, Izrael i Palestyna, a często zalicza się też Afganistan jako część tej samej osi wojen i ingerencji.

Kulturowo kraje regionu też różnią się stylem życia i modelami prowadzenia państwa.

Od monarchii rentierskich w Zatoce, po państwa, które próbowały być świeckie, a potem wróciły do religii jako źródło władzy.

Od państw, które w praktyce są pęknięte i działają bardziej jako zlepek stref wpływu, po państwa, o których wszyscy mówią, a właściwie nikt ich nie uznał.

Niemalże z dnia na dzień powstały nowe mandaty, nowe administracje i nowe państwa, które w większości przypadków były sztucznymi konstrukcjami geograficznymi, nie pasującymi do lokalnej tkanki społecznej.

tym, co z tą różnorodnością zrobiono, kiedy zaczęto budować państwa według obcego szablonu.

Jednocześnie część narodów pozostała bez własnego państwa.

Z drugiej strony ropa stworzyła model państwa, które nie musi umawiać się ze społeczeństwem na podatki i reprezentacje, no bo utrzymuje się z renty surowcowej.

W praktyce region stał się areną, na której obce państwa i lokalne elity bardzo często grały tą samą grę.

Arabia Saudyjska i Iran przez lata konkurowały o prymat, często ubierając to w język religijny, ale w praktyce chodziło o wpływy w bezpieczeństwo i model państwa.

Spreczności i antagonizmy w regionie są krótką listą, ale o długich cieniach, czyli konfliktach o ziemię i bezpieczeństwo, jak ten izraelsko-palestyński, walka o model państwa, rywalizacja o wpływy i status, a do tego jeszcze presje społeczne.

Liga Państwa Arabskich jest w dużej mierze forum dyskusyjnym.

Decyzje są hamowane przez zasadę konsensusu, weto i zakazy realnej ingerencji w sprawy członków, więc kiedy wybucha kryzys, Liga często może co najwyżej wydać komunikat.

A kiedy pojawia się dłuższy spadek cen lub kryzys bezpieczeństwa, presja na budżety rośnie i państwa zaczynają grać bardziej agresywnie.

a wewnętrznie cykliczne protesty i represje pokazują, że konflikt o kierunek państwa nie jest zamknięty.

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich dominują pragmatyzm i ambicja bycia regionalnym hubem biznesu, technologii i dyplomacji, ale to też oznacza aktywne wchodzenie w regionalne gry wpływu.

Granice i państwa powstały w sposób, który od początku zostawił w środku nierozwiązane pytania o tożsamość i przynależność.