Mentionsy

Robert Berdela nie polował w ciemnościach lasu.

A kiedy drzwi zatrzaskiwały się za gościem, Berdela zdejmował maskę dobrego sąsiada, a zakładał maskę chirurga.

Berdela nie zabijał z gniewu, on zabijał z ciekawości, traktując każdą ofiarę nie jak człowieka, lecz jak entomolog traktuje owada przypiętego do korkowej tablicy.

Robert Berdela nie był jedynie mordercą, był architektem wyrafinowanego, fizycznego i psychicznego okrucieństwa.

Berdela nie był dzieckiem, które bawiło się w grupie.

Berdela wcześniej nauczył się, że aby przetrwać, musi założyć maskę.

Berdela nie próbował walczyć o akceptację.

Berdela był odizolowany od samego początku, jakby urodził się z barierą, przez którą nie przenikały ludzkie emocje.

Nie ma dowodów na to, że Robert Berdela robił coś, co wtedy powinno wzbudzić alarm.

Berdela wybrał swoją rolę bardzo wcześnie.

W tamtym czasie Berdela był lokalnie znany.

Berdela wypracował system, który pozwalał mu na prowadzenie podwójnego życia bez ryzyka zdemaskowania.

Ale kiedy ostatni klient wychodził za drzwi, a neon bazar-bazar gasł, Berdela nie szedł odpoczywać.

Berdela nie musiał gwałtownie zmieniać osobowości.

Berdela stał za ladą, poprawiając gabloty, wycierając z kurzu czaszki egzotycznych stworzeń, patrząc na przechodniów przez szybę.

Berdela żył w dwóch światach równoległych.

Berdela nie był seryjnym mordercą w sensie w jakim widzi ich popkultura.

Berdela nie używał siły fizycznej na początku.

Berdela korzystając z dostępu do leków i posiadając wiedzę na temat ich działania, stopniowo wprowadzał ofiarę w stan odrętwienia.

Berdela nie tylko torturował, a również gwałcił.

Berdela nie zabija go od razu, bo śmierć przerywa badanie.

Berdela pojął, że władza rodzi się z izolacji.

Nie była sterylnym laboratorium, choć Berdela chciał, żeby tak wyglądała w swojej głowie.

Berdela podchodził do niego w skórzanym fartuchu, niemal czule poprawiając więzy, które tak mocno zaciskał na przegubach, że skóra odchodziła płatami od kości.

Berdela staje się bardziej precyzyjny.