Mentionsy

Chodziło mu raczej o decyzje, momenty i gesty, pozornie bez znaczenia, które uruchamiają lawinę zdarzeń niemożliwych do zatrzymania.

Ania Wiśniewska.

Ania szkicowała coś w notesie.

Ania miała łzy spływające po policzkach, ale się nie poruszała, nie ocierała ich.

Marek zawahał się, jakby następne słowa miały moc przywołania czegoś, czego nie chciał przywoływać.

Ale Ania mówiła o rzeczach, których nie mogła wiedzieć.

Krzyknęła, że muszą to przerwać, muszą przestać zadawać takie pytania.

zaczęła zadawać metodyczne pytania bytowi, który się z nimi komunikował.

Ania błagała, żeby zapytać, czy mogą odejść.

Po tym, co Ania powiedziała o satanistach, wiedziałem, że muszę dowiedzieć się więcej.

Zrozumiałem wtedy, co Ania miała na myśli.

A wtedy Ania zaczęła mówić nie swoim głosem.

Przyjmuję warunki, ale mam swoje żądania.

Ania zaczęła płakać krwią.

Marek umilkł na chwilę, jakby następne słowa wymagały zebrania jeszcze większej ilości odwagi.

Pamiętam, jak Ania zapytała przez łzy.

Bez wahania Marek wszedł przez rozbite okno do domu.

Tomek, Ania, Piotr i siedmiu innych miało zostać.

Palił się, ale nie pochłaniał drewna.

Tomek w górskim potoku, Ania w wannie, kolejni w basenach, rzekach, nad morzem.

Ania powiedziała mi coś, co sprawia do dziś, że nie mogę spać.