Mentionsy

To także opowieść o technologii, która pozwoli człowiekowi naśladować, a może raczej parodiować, Boga w jego stwórczej pracy.

Natomiast co do tej kwestii opowiadania, że nie do końca jesteś w stanie uwierzyć w ten świat, no to tutaj mamy taką książeczkę, kochani, która nam pomagała i wspiera częściowo nasze tutaj interpretacje.

poetą romantycznym z jednej strony, z drugiej strony jej ojciec William Godwin był znowuż sławnym i cenionym filozofem oświeceniowym przełomu XVIII i XIX wieku, który się zajmował przede wszystkim filozofią społeczną i filozofią polityczną.

To pierwsza taka wstawka, powiedzmy, zakorzeniająca mit Frankensteina w filozofii.

który chciałbym przeczytać, bo moim zdaniem fajnie oddaje właśnie ten wątek taki naukowo-scientystyczny i to takie przejście charakterystyczne między alchemią a chemią, bo też jest dużo, nawet więcej w samej książce niż w filmie, że ten Wiktor po prostu był studentem chemii, tam bodajże w Stecie Wingolstadt.

W Wiktorze chemia wyłania się z alchemii i zarazem ją wypiera.

Początek XIX wieku jest bowiem epoką elektrochemii.

koncepcja wyciągnięta z Dalekiego Wschodu energii Ki.

To też jest tam końcówka XVIII wieku.

No i tam właśnie Wiktor opowiada mu na tym statku, który jest unieruchomiony z powodu lodu tę historię i dzięki tej historii jest taki morał, że nie warto

dać się temu szaleństwu, wielkiego odkrycia nauki, tej pychy, hybris tej najowoczesnej i on później, ten kapitan statku stwierdza, że nie opłaca się narażać życia swojego i swojej załogi, ponieważ morał z tej historii Frankensteina jest taki, że

Na podstawie tej historii Waltona ma taki wymiar bardzo moralistyczny.

I to otwiera takie marzenie o tym, że dzięki energii elektrycznej potrafimy ożywiać materię już martwą.

I tu widać całe to napięcie, ten silnik taki ideologiczny tej całej historii, czyli z jednej strony zachwyt nad nowymi technologiami, zachwyt nad nauką, z drugiej strony lęk przed tym, co się stanie, kiedy przekroczymy to, czego tak jakby od początku ludzkości nie byliśmy w stanie do tego dosięgnąć.

Już 28-29 listopada w Warszawie odbędzie się Festiwal Kultury Poświęconej Dialogii Postchrześcijańskiej.

A propos tego określenia zaczarowana nowoczesność, która łączy w sobie ten element nekromancji, alchemii, elektrochemii, gdzie to jakoś tak płynnie przechodzi, jest jakąś taką epoką pomiędzy jeszcze.

Więc teraz nowoczesność musi stworzyć na miejsce dawnych elfów za pośrednictwem technologii inną cudowność.

I to jest bardzo mocno rys filozofii oświecenia.

to w filozofii się nazywa pojawienie się własności emergentnych.

mamy Frankensteina jako opowieść, później mamy właściwego Karola Darwina, jego o pochodzeniu gatunków, jego przekonanie o ewolucji gatunków i jakimś takim postępie, trochę przypominającym linearny postęp w historii i w ten sposób możemy dojść do tej sztucznej inteligencji.

Znowu, Le Cercle też o tym wprost pisał, że Shelley, budując Frankensteina, odwoływała się, trochę już o tym wspomniałeś, do kategorii bojaźni religijnej.

Odsyłam do naszego odcinka poświęconego językowi tych popularyzatorów sztucznej inteligencji, bo zarówno Petros Psylos, jak i Andrzej Dragan, to są osoby, którym często zdarza się używać kategorii teologicznych,

i dzisiaj wydaje mi się cały czas, jeszcze raz powtarzam ten wniosek, jesteśmy jeden do jeden w tej ideologii oświeceniowo-romantycznej, nowoczesnej, która została przez Mary Shelley stworzona i dlatego jest to tak aktualne.

Ale jeszcze do tego zmierzałem, czyli do kwestii tego krzyża.

Daleko szukać, robiliśmy przecież odcinek o oksykontinie i o epidemii opioidowej w Stanach Zjednoczonych.

Pięknie w swojej wypowiedzi, nie wiem czy świadomie, odwołałeś się do Jana Pawła II, Fides Ad Ratio.

To znaczy, że prawda teologiczna jest od tego, co objawione, żeby to rozumieć, to co się objawiło nam w Piśmie, w życiu Chrystusa i tradycji, a filozofia, dzisiaj byśmy powiedzieli filozofia i nauka, to są te elementy, które widać i do których możemy dojść naszym rozumem naturalnym i to się ma wspierać, zdaniem Jana Pawła II, jak skrzydła

To prawda, więc jakby generalnie Jan Paweł II zawsze na propsie.