Mentionsy

I okej, teraz jesteśmy w zupełnie innym momencie i dlatego powiedziałem, że ksiądz Isekowicz-Zaleski domagał się prawdy, zanim to było modne, ale pamiętam wówczas, tak żebyśmy nie zgrywali tutaj, przynajmniej mówiąc za siebie, jakiegoś takiego...

tej pamięci, która nie tylko jest pamięcią Isakowicza Zaleskiego jako Polaka, ale też po prostu zwrócenie pamięci jego rodzinie.

Chyba właśnie z dziennika, tak zakładam, Jana Zaleskiego, no bo on też był jakoś świadkiem wchodzenia części tych oddziałów UPA właśnie do tej wioski, w której mieszkał i sobie zapisałem nawet, że on tam ojciec użył słów, że to było wręcz takie antychrystyczne.

I w tej takiej atmosferze pewnej sielanki wchodzi tutaj trochę zagubiony jeszcze Isakowicz Zaleski, którego strasznie denerwuje rygor seminarium, bo przyznawał później w wywiadach, że była jak w wojsku i było to dla niego straszne, bo był zawsze indywidualistą.

I to bardzo mocno jakoś irytowało Zaleskiego, który był takim duchu Solidarności wręcz walczącej, albo nawet dosłownie, a nie tylko wręcz.

To znaczy jego zaangażowanie księdza Isakowicza Zaleskiego w właściwie taką prekursorską pracę wspierania, opiekowania się osobą niepełnosprawnym.

mówimy o takim połączeniu różnych skrajności, to jest niesamowite, że Isakowi Zaleski, dobrze to jest retorycznie podkreślane przez autora biografii, że oprócz tego, że był takim wojownikiem, indywidualistą, nonkonformistą, człowiekiem, który budził podziały, który budził niepokój, którego ludzie się bali zwyczajnie, jednocześnie nie tylko potrafił budować

I to jest jakby dzieło Isakowicza Zaleskiego, że poszedł za tym.

Isakowicz, Zaleski jako publicysta również, bo nie ukrywajmy, działacz społeczny, czasem polityczny wręcz, takim szeroko pojętym... Lub besta polityczny, można go określić.

Tak, no to też by było jasne, bo powiedzieliśmy bardzo słusznie i nie wycofujemy się z niczego, co tutaj padło, ale trochę część osób może odnieść wrażenie, że tym odcinkiem zrobiliśmy jakąś hagiografię księdza Isekowicza Zaleskiego, no ale to choć...