Mentionsy

Mężczyzna, trzydziestoletni Włoch o nazwisku Danilo Restivo, rusza w stronę dzieci.

Restivo pyta, co się stało.

W mieszkaniu Restivo to Terry bierze telefon i dzwoni na numer 999.

Do drzwi puka sąsiad mieszkający naprzeciwko, znany nam już Danilo Restivo.

Piszę też kartkę i zanosię ją do Fiamy, narzeczonej Restivo, mieszkającej naprzeciwko.

Danny Restivo.

17 listopada 2002 roku, 5 dni po morderstwie, do domu Restivo przyjeżdża inspektor Pete Browning.

Restivo zachowuje się zupełnie normalnie.

Wraca więc też temat Włocha z naprzeciwka, bo Danilo Restivo, którego policja rutynowo jako jednego z sąsiadów przesłuchała wieczorem 12 listopada, już wtedy zachowywał się dość dziwnie.

Danilo Restivo urodził się 3 kwietnia 1972 roku w sycylijskiej miejscowości Erice.

Maurizio Restivo objął wówczas stanowisko dyrektora Biblioteki Narodowej w Potency.

Otóż Danilo Restivo miał szczególny fetysz.

I tu się na chwilę zatrzymajmy, bo żeby zrozumieć, co tak naprawdę działo się w głowie Daniela Restivo, trzeba zrozumieć, czym jest to, co psychologia kliniczna nazywa trychofilią.

Łącznie kilkadziesiąt kobiet, którym Restivo dyskretnie obciął włosy zazwyczaj w środkach komunikacji publicznej.

Oczywiście te informacje o Danilo Restivo nie pojawiły się od razu.

W 1992 roku, czyli dekadę wcześniej, młody Danilo Restivo został skazany w potencję za nękanie pięciu sąsiadek.

Restivo wydzwaniał do nich godzinami, gdy odbierały telefon, nie odzywał się.

Restivo, dwudziestoletni wówczas chłopak, świadomie puszczał młodym kobietom przez telefon właśnie ten dźwięk.

Restivo jako sprawca obcinania włosów.

Restivo jako nękający telefonami.

No i Restivo jako sąsiad Heather Barnett, który tydzień przed jej śmiercią odwiedził ją i wzbudził podejrzenia.

Opatrzenie rany, pacjent Danilo Restivo.

Gildo dzwoni do domu Restivo.

Jedzie pod dom Restivo.

Kiedy w końcu udaje się odnaleźć Restivo, ten przedstawia kolejną wersję.

Restivo je dręczył.

No i bliski znajomy rodziny Restivo.

Tego samego dnia zakłada u Restivo posłuch domowego telefonu.

Zakrwawione ubrania Restivo z 12 września nie zostają zarekwirowane.

Prokuratura tłumaczy potem, że takie działanie byłoby już spóźnione i niespójne z zeznaniem pewnego świadka, który twierdził, że widział żywą Elisę o 13.40 w centrum miasta, czyli w tym czasie, kiedy Restivo był w szpitalu.

Nakazu przeszukania domu Restivo prokuratura nigdy nie wystawia.

Jednak Restivo w końcu trafia do aresztu.

Chodzi przede wszystkim o opowieść Restivo o ranie dłoni.

Tylko, że we Włoszech krótkie wyroki są często zawieszane, więc Restivo zostaje na wolność.

I ta stronniczość jest nie byle jaka, bo pewien skruszony członek włoskiej mafii zeznaje, że ojciec Danilo Restivo, ten szanowany dyrektor biblioteki, zaoferował dyrektorowi szpitala, tego, w którym opatrzono dane ręki, pieniądze za wpłynięcie na śledztwo.

Wreszcie wiosną 2002 roku Danilo Restivo pakuje walizki i wyjeżdża z Włoch.

Pamiętamy ten dzień, to wtedy do Heder przyszedł Restivo w sprawie zasłon i to wtedy zniknął zapasowy klucz.

Restivo wraca na pierwszy plan śledztwa.

Restivo chodził na nie regularnie.

To prawie 10 minut przed godziną ze stempla na bilecie autobusowym, który Restivo przedstawił jako swoje alibi już na samym początku.

Załóżmy, że to Restivo, no bo to faktycznie jego hasło.

No i Restivo tego dnia jedną dyskietkę wypożyczył.

O 8.35 ktoś włącza komputer w NACRO na konto Restivo.

8.44 bilet autobusowy Restivo zostaje ostemplowany.

9.08 ktoś loguje się na konto Restivo w NACRO.

Między 9.24 a 9.30 kamera monitoringu pubu Richmond Arms, 200 metrów od domu Restivo, rejestruje mężczyznę przechodzącego ulicą.

Twarzy z tego nagrania nie da się jednoznacznie zidentyfikować, ale sylwetka, ubranie, sposób chodzenia sprawiają, że dobrze znający Danilo Restivo świadek rozpoznaje go bez wahania.

Czyli Restivo nie był w nakro między 8.35 a 10.10.

Brakuje czegoś, co połączy Restivo z łazienką, w której zginęła, została zamordowana Heather.

Brytyjska policja prosi też włoskich kolegów o porównanie z DNA znanych ofiar Restivo.

Po trzecie buty Restivo z wanny, no te śmierdzące wybielaczem, trafiły do Laboratorium w listopadzie 2002 roku.

Operację, która ma odpowiedzieć na pytanie, czy Restivo może planuje jakiś kolejny atak i czy uda się go złapać, zanim do tego ataku dojdzie.

Cel jest prosty, po prostu nie spuszczać Restivo z oka.

Restivo prowadzi pozornie zwyczajne życie.

I właśnie tam, 5 kwietnia 2004 roku, śledzący Restivo funkcjonariusze odnotowują coś dziwnego.

Restivo czterokrotnie zatrzymuje się na jednym z parkingów.

Funkcjonariusze odnotowują też, kogo Restivo tak obserwuje.

Patrol zatrzymuje Restivo pod pretekstem śledztwa w sprawie jakiejś kradzieży w okolicy.

Restivo jest całkiem spokojny.

Ostrzeżenia Osman dostaje partnerka Restivo Fiamma.

No a śledczy wracają do tego, na co już dawno zwrócili uwagę, bo wśród wszystkich poszlak, jakie policja zebrała przez te lata, jedna szczególnie nie dawała śledczym spokoju, to te buty Restivo zwanny, te śmierdzące wybielaczem, zabezpieczone 5 dni po morderstwie.

I tu wracamy do butów Restivo.

I tu okazuje się, że wybielacz nie usunął wszystkiego, jak miał nadzieję Restivo.

Czyli policja wie, że w bucie Restivo była krew.

No i wreszcie zgodny z profilem Danilo Restivo.

Prawdopodobieństwo, że ten drugi profil należy do kogoś innego niż Restivo, biegli szacują na 1 do 57 tysięcy.

Restivo, gdy zostanie skonfrontowany z tymi informacjami w 2010 roku, powie, że ten ręcznik dał Heder sam, 6 listopada, jako wzór koloru do uszycia firan.

Ręcznik nie leżał w domu po wizycie Włocha, a Heder, gdy pisała do siostry o wizycie Restivo, ani słowem nie wspomniała o jakimkolwiek ręczniku.

I właśnie w tym momencie, gdy brytyjska policja ma już LCV z butów i LCN DNA z ręcznika, ale wciąż nie ma dowodu na tyle mocnego, żeby wskazać Restivo, w Potemcy zaczyna się remont kościelnego dachu.

Pasują do profilu Restivo z prawdopodobieństwem przypadkowej zgodności wynoszącym 1 do miliarda.

Trzy dni po znalezieniu szczątków Elisy, 19 marca 2010 roku, brytyjska policja zatrzymuje Danilo Restivo w Barnmouth.

Trudną, bo Restivo nigdy w Anglii za zabójstwo Elisy nie odpowiadał.

Obie ofiary, kobiety, z którym Restivo miał bezpośredni kontakt, obie miały rozcięty stanik z przodu między miseczkami, obu częściowo ściągnięto albo zsunięto bieliznę, obie miały obcięte włosy w sposób przypominający rytuał.

W obu przypadkach Restivo zostawił przy ciele albo na nim ślady własnej krwi, zrany na dłoń w przypadku Elisy, w niejasny sposób w bucie w przypadku Heather.

Proces Restivo w Winchester w Anglii rusza w maju 2011 roku.

29 czerwca 2011 roku Uawa uznaje Danilo Restivo za winnego zabójstwa Heather Barnett.

Restivo zostaje zaocznie skazany na 30 lat za zabójstwo Elisy Claps.