Mentionsy

Do roli sprawcy od samego początku idealnie pasował śledczym niejaki Glenford.

Ford ze swoją trudną sytuacją finansową i łatką drobnego złodziejaszka pasował do tej Układanki niemal bezbłędnie.

Trzeci świadek podał nazwisko Glenn Ford.

Ogłosili, że Ford jest poszukiwany do przesłuchania.

Forda nie udało się odnaleźć w dniu morderstwa.

I na tym pierwszym przesłuchaniu Glenn Ford starał się od razu wyjaśnić swoją obecność w domu jubilera.

Początkowo Ford zaprzeczył, że miał broń.

Jednak jego znajomi zeznali policji, że w dniu morderstwa Glenn Ford rozmawiał z nimi o zakupie pistoletu, a po południu próbował sprzedać broń palną.

Policja dowiedziała się, że krótko po śmierci Rosemana, Ford zastawił w Lombardzie biżuterię, którą pracownicy sklepu zidentyfikowali jako własność jubilera.

To sprawiło, że w oczach policji Ford przestał być tylko osobą interesującą, a stał się głównym podejrzanym.

I to właśnie braci Robinsonów w późniejszych zeznaniach Glenn Ford wskazywał jako tych, którzy planowali obrabowanie Rosemana.

W pierwszych rozmowach z policją zeznała, że Glen Ford pojawił się u niej w dniu zbrodni, a potem wyszedł razem z Jake'iem i Henrym.

W relacji Marvelli to właśnie Glen Ford był tym, który przewodził całej grupie.

Podczas procesu przeciwko Glenowi Fordowi prokuratura zbudowała narrację opartą na trzech głównych filarach.

Ford był leworęczny, podczas gdy bracia Robinsonowie praworęczni, co miało bezpośrednio wskazywać na jego winę.

Biegły balistyk Pat Wojtkiewicz z północno-luizjańskiego Laboratorium Kryminalistycznego zeznał, że na dłoniach Forda wykryto cząstki, które są charakterystyczne dla oddania strzału.

Choć zaznaczył, że ten wynik nie przesądza o tym, że Ford strzelał, no to dla ławy przysięgłych to była bardzo silna sugestia, że jest związany z bronią, która wypaliła w stronę jubilera.

Ekspert od daktyloskopii orzekł, że Ford miał taki właśnie wzór, a bracia Robinsonowi nie.

No i było jeszcze wyjątkowo obciążające dla Forda zeznanie Marvelly Brown, która była kluczowym świadkiem oskarżenia.

Podczas procesu stwierdziła, że nie zna żadnych faktów łączących Forda z zabójstwem Rossmana.

Dla prokuratury w tamtym czasie liczyło się przede wszystkim pierwsze, to obciążające Forda zeznanie.

To wszystko w oczach prokuratury i ławy przysięgłych układało się w niezwykle spójny i niepodważalny obraz winy Glenna Forda.

Ława przysięgłych jednogłośnie uznała Glenna Forda za winnego morderstwa pierwszego stopnia oraz udziału w spisku w celu dokonania napadu z bronią w ręku.

26 lutego 1985 roku Ford został skazany na karę śmierci, po czym trafił do celi śmierci w więzieniu Angola w Louisianie, a bracia Robinson zostali oczyszczeni z zarzutów i pozostali na wolności.

Tymczasem obrońcy Forda od samego początku twierdzili, że te użyte przeciwko niemu dowody były no delikatnie mówiąc naciągane.