Mentionsy

Przy czym Kamieniec też może mieć niewykluczone jakieś konotacje z Kamieńcem Podolskim, ponieważ rodzina pisząca się ze Sprowy, a powiemy o Odrowążach, oni nieustannie pisali się ze Sprowy, czyli z małej dzisiaj miejscowości, gdzie trudno szukać jakichś wielkich pamiątek przeszłości.

Dlatego też budzi zainteresowanie ta miejscowość i to nie ulega wątpliwości.

Więc jeśli on już był taką osobą, która w orbicie takiej większej polityki funkcjonowała, to znaczy, że musiał mieć podstawy rodowe, czyli że jego przodkowie już do znacznych godności doszli i potem z tymi odrowążami było właśnie tak, jak wspominaliśmy, że byli na przykład wojewodami, marszałkami, hetmanami, kanclerzami, podskarbimi, więc te wszystkie funkcje bardzo wysokie godności sprawowali, a z drugiej strony

I te inne rodziny często właśnie w tym nowym miejscu, gdzie otrzymują jakiś majątek albo go zdobywają kupując na przykład jakąś kolejną osadę, bardzo często przyjmują właśnie nazwiska od tych miejscowości po to, żeby nie było wątpliwości o której gałęzi mówimy.

Teoretycznie można by powiedzieć tak, że wcześniejsze znamy pieczęcie przedstawicieli rodu Odrowążów, czyli na przykład wspomnianego sonda Odrowąża.

Ale wracając do naszego sąda, ważne jest to, że on był bratankiem Iwo Odrowąża, czyli biskupa krakowskiego.

I oczywiście pamiętamy, mówiliśmy Prandota stary, ale jest jeszcze Jan Prandota, też z tej rodziny, który później niż Iwo Odrowąż był też biskupem, ale bardzo też zasłużony dla całej rodziny.

Ale na tym oczywiście mówiąc o odrowążach poprzestać nie możemy, bo jak wspomnieliśmy są właścicielami tutaj aż do XVI wieku, a my jesteśmy dopiero w XIII.

I między innymi właśnie możemy przypisać, ponieważ właśnie z tym określeniem ze Sprowy oni cały czas występowali, kilku Janów, a więc na przykład Jana Odrowąża ze Sprowy.

Często się podaje tę nazwę Odrowąż, żeby nie było wątpliwości, który pod koniec XIV wieku był starostą ruskim.

Mamy Jana Odrowąża ze Sprowy, czyli kolejnego, tak samo się nazywającego, ale takiego, który zmarł w 1450 roku.

Mamy Jana Odrowąża ze Sprowy, który zmarł nie w 1450, tylko w 1485, a był wojewodą ruskim, wcześniej wojewodą podolskim, między innymi też podstolim sandomierskim, starostą generalnym ruskim, więc rzeczywiście bardzo dużo różnych funkcji pełnił.

I mamy jeszcze jednego Jana Odrowąża ze Sprowy, który zmarł w 1513 roku i też był wojewodą ruskim i podolskim.

Dzisiaj o Mołdawii też mówimy w kategoriach wielkiej geopolityki i właściwie, można tak powiedzieć, te wydarzenia, które wiązały się z naszym Piotrem Odrowążem, one spowodowały, że na zawsze taka możliwość włączenia Mołdawii do naszego kraju przepadła.

I mówi się właśnie o tym w ten sposób, że to był właśnie taki kres naszych marzeń, mimo że później jeszcze oczywiście odbywały się wyprawy w tamtą stronę i ciągle Mołdawia była w orbicie naszego zainteresowania, ale wydaje się, że w tamtym czasie chyba było najbliżej tej możliwości, żeby ona do naszego kraju została przyłączona.

On miał ukończyć budowę tutaj kościoła i po jego śmierci wdowa Katarzyna za zgodą syna Jana, czyli znowu Piotr miał Jana Odrowąża,

No ale po Piotrze, kiedy znowu jest mowa o tych Janach, wróćmy na chwilę do jakiegoś Jana Odrowąża, piszącego się nieustannie ze Sprowy, czyli jednego z Odrowążów, tego, który zmarł w 1485 roku.

Najpierw przez Iwo Odrowąża, później przez Prandotę, Uposażony i tak dalej, i tak dalej.

Zaaprobowali fundację tych swoich poprzedników Iwo Odrowąża i tych, którzy włączali się wcześniej w fundację i zrzekli się wszelkich roszczeń do majątków, które zostały podarowane na rzecz klasztoru, a sam klasztor wzięli w swoją opiekę w tym dokumencie i postanowili wspierać we wszelkich działaniach klasztor cysterski w Mogile.